هريك از اين كلمه‌ها چند حرف است كه با هم تركيب شده ، و هركلمه‌اى معنائى دارد ، ولى شنونده از يك‌يك آنها مطلبى دريافت نميكند . و اگر اين كلمات با هم به اين صورت : " اللّه خالق كلّ شىء : خدا آفريننده هرچيزى است " تركيب شود ، شنونده از آن مطلبى مىفهمد . پس حرف تنها معنى ندارد ، كلمه تنها معنى دارد ولى مطلبى نمىفهماند ، كلام مطلبى را مىفهماند ، و در اين علم بحث از كلمه است ، و بحث كلام در علم نحو و غير آن است . ( حركت ، سكون ) براى امكان اداء كلمه هرحرفى بايد حركت يا سكون داشته باشد ، حركت عبارت است از فتحه " زبر " ضمّه " پيش " كسره " زير " و به اين شكل ا ا ا بر روى حرف ، و اگر كسره است بر زير حرف ، و سكون به اين شكل اْ روى حرف گذاشته مىشود ، و حرف فتحه‌دار مفتوح و حرف ضمه‌دار مضموم ، و حرف كسره‌دار مكسور ، و حرف سكون‌دار ساكن گفته مىشود . ( تشديد ) هردو حرفى كه پهلوى هم از يك‌جنس ، و اول آن ساكن باشد ، به صورت يك حرف نوشته مىشود ، و با فشار و شدّت اداء ميگردد ، و علامتى به اين صورت اّ روى آن بايد گذاشت ، نام اين علامت تشديد است .