است ، و ضد اين معنى كه " رواج " باشد در ماده " انفق " است كه از هرجهت مانند " اكسد " استعمال مىشود . " اخبث الرّجل : آن مرد يارانش خبيث شدند " خبيث يعنى پليد ، در دعاء بيت الخلوة درباره شيطان " خبيث ، مخبث " گفته شده ، يعنى خودش پليد و يارانش پليد هستند ، ثلاثى مجرد اين ماده " خبث ، يخبث ، خبثا و خباثة و خباثية " است . " اقوى الجمّال : شتربان شترانش قوىّ شدند " ثلاثى مجردش " قوى ، يقوى ، قوّة " است . " اعاف الرّجل : آن مرد چهارپايانش از آب خوردن عياف داشتند " عياف : كراهت و بىميلى است ، و اگر به خود حيوان نسبت دهى ميگوئى : " عاف ، يعاف ، عيفانا و عيافا " و " عاف ، يعيف ، عيفا " و ثلاثى مجرد اين ماده متعدى است . " اكلب الجمّال : ساربان شترش كلب گرفت " كلب : هارى سگ و مستى شتر و ديوانگى حيوانات است كه چموش و ناآرام ميشوند ، ثلاثى مجردش " كلب ، يكلب ، كلبا " است . " امات زيد : زيد فرزندش مرد " يا " موت در مواشى او افتاد " ثلاثى مجردش " مات ، يموت ، موتا " است . " اشبّ زيد : زيد فرزندش شابّ شد " يعنى جوان شد ، ثلاثى مجردش " شبّ ، يشّب ، شبابا و شبيبة " است . " اطلب الماء : آب طالب پيدا كرد " ثلاثى مجردش " طلب