يعنى فاعل ماده فعل را طالب است ، و آن چند گونه مىباشد : 1 - خواستن ماده فعل را از كسى ، و آن كس در كلام مفعول فعل واقع مىشود ، مانند : " هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ : او پديد آورد شما را از زمين و زيست خواست براى شما در آن پس آمرزش بخواهيد از او - هود - 11 - 61 " استغفروا صيغه جمع مذكر حاضر است از فعل امر ، ثلاثى مجردش " غفر ، يغفر ، مغفرة و غفرانا : آمرزش است " . " اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ : گواهى بخواهيد از دو گواه از مردانتان - بقره - 2 - 282 " ثلاثى مجردش " شهد ، يشهد ، شهودا و شهادة : گواه بودن و گواهى دادن " است . شهادت دو گونه است : شهادت حضور ، شهادت اداء ، شهادت حضور آن است كه كسى حاضر باشد و واقعه‌اى را ببيند و شهادت اداء آن است كه در موقع لزوم آنچه ديده اداء كند ، يعنى بيان كند ، و در اين آية معنى اول مقصود است ، و آية راجع به آن است كه در معاملات مؤجّل يعنى مدّت دارد و گواه بگيريد . " وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ : از زنانتان كسانى كه كار زشت ميكنند پس بر آنان چهار تن از خودتان گواه آوريد - نساء 4 - 15 " شهادت اداء در اين آية مقصود است ، يعنى از چهار نفر كه آن كار زشت را ديده باشند بخواهيد كه شهادت دهند نزد قاضى ، سپس قاضى در باره‌اش حكم