وجهه توضيحى باشد ( چون كلمه‌ى المأمور به يعنى عمل با تمامى امورى كه شرعا در عمل معتبر است و لذا اين كلمه مغنى از لفظ على وجهه مىشود ) . كبرى : و اللازم خلاف الاصل . نتيجه : فالملزوم مثله . دليل دوّم : صغرى : اگر مراد از على وجهه اين احتمال باشد لازمه‌اش اين است كه تعبّديّات از حريم و محلّ نزاع در مسأله اجزاء خارج باشند ( قبلا گفته شد كه قصد قربت به معناى قصد الامر به حكم عقل در عبادت لازم است نه به حكم شرع . با حفظ اين نكته ، اگر مكلف عبادت را به همين نحوى انجام بدهد كه اين عنوان طبق احتمال دوم مىگويد يعنى انجام عبادت بدون قصد قربت قطعا مجزى نيست ؛ پس عبادت محلّ نزاع نخواهد بود ) . كبرى : و اللّازم باطل . نتيجه : فالملزوم مثله . 3 ) مراد از على وجهه يعنى قصد الوجه كه همان وجوب و استحباب باشد . و لذا الاتيان بالمأمور به على وجهه يعنى انجام مأمور به با قصد الوجه . اين احتمال به سه دليل باطل است . دليل اوّل : قصد الوجه عند المشهور معتبر نيست . چگونه مشهور در عنوان مسأله چيزى كه نزد آنها معتبر نيست ذكر مىكنند ؟ ! دليل دوم : صغرى : اگر مراد از على وجهه اين احتمال باشد لازمه‌اش خروج توصّليّات از محلّ نزاع است ( قائلين به اعتبار قصد الوجه ، قصد الوجه را فقط در تعبّديّات لازم مىدانند نه توصّليّات پس اگر مكلّف توصّلى را بدون قصد الوجه انجام بدهد ، طبق اين احتمال سوم محلّ نزاع نخواهد بود ) . كبرى : و اللّازم باطل . نتيجه : بالملزوم مثله .