صحيحى باشد ، نمىتواند ، چون در اين صورت ، در اصل صدق عنوان صلات بر نماز بدون سوره شك دارد ، و در واقع ترديد دارد كه آيا آنچه خوانده اصلا صلات هست يا نه . رأى صحيح صحيح آن است كه الفاظ براى معناى اعم از صحيح و فاسد وضع شده است ، به دليل تبادر معناى اعم و عدم صحت سلب لفظ از فاسد . يك نكته از آنجا كه الفاظ معاملات در همان معانى پيشين خود استعمال مىشوند و شارع براى آنها معانى جديد وضع نكرده است ، در صورتى كه احتمال دهيم شارع قيد خاصى را در صحت آن معامله ( مثلا بيع ) - زايد بر آنچه عرف اعتبار مىكند - اعتبار كرده ، مىتوانيم به اصالت اطلاق براى نفى آن تمسك كنيم ، حتى اگر صحيحى باشيم . زيرا معاملهء فاقد آن شرط ، در هر حال نزد عرف صحيح است ، و عنوان مثلا بيع برآن صدق مىكند ، هرچند احتمال دهيم نزد شارع صحيح نباشد . آرى اگر احتمال دهيم قيدى نزد عرف در صحت بيع مدخليت داشته باشد ، در اين صورت اعمى مىتواند به اصالت اطلاق براى نفى آن تمسك كند ولى صحيحى نمىتواند . پرسش 1 . چگونه ترادف و اشتراك در يك زبان راه مىيابد ؟ 2 . محل نزاع را در مسألهء استعمال لفظ در بيش از يك معنا بيان كنيد ؟ 3 . آيا استعمال لفظ مفرد در بيش از يك معنا جايز است ؟ چرا ؟ 4 . محل نزاع در مسألهء حقيقت شرعى چيست ؟