مباحث مقدماتى 1 . حقيقت وضع دلالت لفظ بر معنا از قبيل دلالت وضعى است ، يعنى با جعل و قرارداد صورت مىگيرد . و حقيقت وضع عبارت است از قرار دادن لفظ در ازاى معنا و اختصاص دادن لفظ به معنا . حقيقة الوضع هو جعل اللفظ بازاء المعنى و تخصيصه . 2 . واضع كيست ؟ وقتى گروهى از مردم در كنار هم زندگى كردند ، بر حسب طبيعتى كه خداوند در ايشان به وديعت نهاده است ، الفاظ خاصى را هنگام ارادهء معانى خاصى به كار برده‌اند و بدين صورت با گذشت زمان ، مجموعه‌اى از الفاظ فراهم آمد كه هنگام تفاهم و افادهء مقاصد از آنها استفاده مىشده است . و چون گروههاى مختلف جدا از هم مىزيسته‌اند ، زبانهاى مختلف بوجود آمده است . بنابراين نمىتوان شخص يا اشخاص معينى را واضع الفاظ به شمار آورد .