در آيات ديگرى خداوند مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . « 1 » آنان كه گفته‌اند پروردگار ما الله است و سپس استقامت ورزيدند ، پس براى آنها ترس و اندوهى نيست . إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ . « 2 » مسلما آنان كه گفتند پروردگار ما خداست و سپس بر اين گفته استقامت ورزيدند ، ملائكه بر آنها نازل شده و گويند : ترس و اندوه به خود راه ندهيدآبشارت باد شما را به بهشتى كه به شما وعده داده‌اند ، ما دوستان شما در حيات دنيا و آخرتيم و براى شماست در آن سرا هر آنچه ميل نماييد و هرچه بخواهيد . كسانى كه بر « كلمة الله » استقامت مىورزند ، در حقيقت راست قامتان مسير ايمانند كه با استقامت خود صداقت خويش را به اثبات رسانده‌اند . اين اشخاص نيز از ترس‌ها و اندوه‌هاى انسان‌هاى عادى در امانند و فرشتگان الهى بر آنها نازل شده و آنها را در تمام مراحل زندگى يارى مىنمايند . ترسى از خواجه قدّس سرّه از آن ياد مىكند ، مخصوص خواص اين مسير بود و ناشى از ادراك حقارت بنده در پيشگاه عظمت و جلال الهى مىباشد ، در حقيقت خدا در لباس جلال بر بنده تجلى مىنمايد و سالك حقارت و كوچكى خود را در پيشگاه عظمت الهى درك مىكند . به همين دليل در ارتباط با اين مقام در احاديث آمده است : من كان بالله اعرف كان من الله اخوف . « 3 » هركس معرفتش نسبت به خدا بيشتر است ترس او نيز از خدا بيشتر است . تلمسانى مىفرمايد : « خوف همراه با انقطاع مىباشد و مقصود از اهل خصوص همان اهل وصول است و حق تعالى با آنهاست به صفت اقبالش در حالىكه آنها او را مشاهده مىكنند . اما جلال ، پس آن بزرگداشت جناب اقدس است و آن ناشى از خوف نمىباشد و بعضى از اهل اين مقام در اين ارتباط سروده‌اند :

--> ( 1 ) . احقاف / 13 . ( 2 ) . فصلت / 30 و 31 . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 7 ، ص 393 .