باب تلبيس قال الله تعالى : وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ . « 1 » و بىشك سبب مىشديم كه همان اشتباهى كه براى ديگران پيش مىآورند براى خودشان پيش آيد . خواجه به اين آيهء سورهء انعام استشهاد جسته است كه در ن ملك به صورت مرد تلبّس جويد ، تا براى او تبليغ رسالت ممكن باشد . لبس ، پوشاندن چيزى است كه ستر آن واجب است ، براى اينكه كشف آن قبيح است يا به پوشش احتياج دارد . اما لبس به معنى پوشاندن حق است و اين معنى گويا استعاره از معنى اولى است و در ريشه هر دو يكى است . « لبس الثوب » يعنى با لباس خود را پوشانيد و « البسه » يعنى ديگرى را بپوشانيد . اصل « لبس » همان پوشاندن است ، الا اينكه تنها در امور معنوى استعمال شود . « لبست عليه أمره » يعنى امر را بر ا و مشتبه كردم . « لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ » يعنى ، هرآينه مشتبه مىكنيم بر آنان چيزهايى را كه آنان بر مردم مشتبه مىكردند . و نيز فرمود : وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ « 2 » : حق را به باطل مشتبه نكنيد . نيز فرمود : لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ « 3 » : چرا حق را با باطل مىپوشانيد ؟ و نيز فرمود : الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ « 4 » : كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را با ظلم نپوشانيدند . « يلبسون » چون متعلقش حذف شده است ، هم شامل التباس بر خودشان مىشود و هم شامل التباس بر يكديگر ؛ يعنى مشتبه كردن بر ديگران . نظير تبليغات سوئى كه بعضى مىكنند و از جهل مريدها سوء استفاده نموده حق را با باطل خلط و مشتبه مىكنند . نيز نظير تبليغاتى كه گردن‌كشان عالم نسبت به رعاياى ضعيف خود روا مىدارند و حق را با باطل خلط مىكنند .

--> ( 1 ) . انعام / 9 . ( 2 ) . بقره / 42 . ( 3 ) . آل عمران / 71 . ( 4 ) . انعام / 82 .