علاقه شديد باطنى باشد ، ثواب آن در روز جزا بيشتر است . الدرجة الاولى : أن تؤثر الخلق على نفسك فيما لا يحرم عليك دينا ، و لا يقطع عليك طريقا ، و لا يفسد عليك وقتا . ايثار آن است كه مردم را بر خود مقدم بداريد و آن چيزهايى كه بذل آن شرعا حرام نيست و بخشش آنها راه زندگى و حيات را بر تو قطع نكند و وقت تو را تباه نسازد . پس در درجهء اول ايثار سه جزء دارد : جزء اول : ان تؤثر الخلق على نفسك . بايد خلق را بر خود مقدم داشت و در آن چيزى كه شرعا حرام نيست ايثار كرد ، لذا ايثار بايد در چارچوب شريعت باشد . جزء دوم : و لا يقطع عليك طريقا . ايثار بايد به حدى باشد كه ادامه زندگى فردرا مختل نكند و او را با مشكل مواجه نسازد . به سخن ديگر ، بايد اعتدال را رعايت كرد به طورى كه محتاج غير نشود . جزء سوملاو لا يفسد عليك وقتا . اگر آدمى مىخواهد ايثار در وجودش تأثير گذاشته و وقت او را خوش نمايد ، نبايد كارى كند كه امكان استفاده از وقت از او گرفته شود ، ريا ، منت‌گذاشتن بر غير و . . . باعث مىشود لذت ايثار از فرد گرفته شود . اهل بيت عليهم السّلام كسانى بودند كه خالصانه ايثار مىكردند و لذت معنوى براى آنها با ارزش‌تر از آن چيزى بود كه ايثار مىكردند . بايد توجه داشت كه ايثار نوعى مبادله با خداست ، خدايى كه در راه او با نيت خير ايثار مىكنيم و در مقابلش هداياى معنوى دريافت مىكنيم كه همان لذت حال و نشاط باطنى است . و يستطاع هذا بثلاث أشياء : بتعظيم الحقوق ، و مقت الشّحّ ، و الرّغبة فى مكارم الأخلاق . درجه اول ايثار را سه چيز تسهيل مىكند : 1 . بزرگ شمردن حقوق ( خدا ، مردم ، خويشتن و . . . )