لذا جوهر ايمان استقامت است كه بدون آن انسان به بهشت نمىرسد و در صورت لغزش به جهنم سقوط خواهد كرد . لذا بهشت و جهنم را انسان در همين دنيا مىسازد . صراط مستقيم را براى خود مجسم كند ، ببيند تا چه اندازه توانسته است در مسيير آن گام بردارد . چنان‌كه امام على عليه السّلام مىفرمايد : براى اينكه بدانيد مقاومت ايمانى شما چقدر است ، خودتان را به بلا نزديك كنيد ببينيد چقدر پايدار هستيد . اگر متزلزل شديد و خوب عبور نكرديد بدانيد كه اهل استقامت نيستيد ، زيرا : ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ . « 1 » زيرا هر مصيبتى به جهت سنجش ايمان و استقامت ما نازل مىگردد . تا نكنى ترك سر ، پاى در اين ره منه * خود ره عشق است اين هر قدمى صد بلاست « 2 » انسان يا در سير و سلوك قدم نمىگذارد يا اگر گذاشت بايد بداند در هر گذرش كمين گاهى است كه شياطين آنجا نشسته‌اند و پشت‌سر هم تير مىاندازند . التبه بسيارى افراد هستند كه شيطان كارى با آنها ندارد بلكه خود ، در خانهء شيطان را مىزنند و اين شيطان است كه به آنها وقت نمىدهد . افرادى نيز وجود دارند كه اگر چه سال‌هاى زيادى از عمرشان مىگذرد اما هوس‌هاى مختلف و وسوسه‌هاى بيهوده ، اعمالشان را تباه كرده است . لذا ادعاى مسلمان واقعى بودن به بسيار خواندن نماز و قرآن و . . . نيست . چون شيطان با يك وسوسه مىتواند همه چيز را بگيرد . لذا حضرت على عليه السّلام مصون ماندن از لغزشها را آزمودن استقامت با بلا دانسته است . هركه ايمان محكم‌ترى داشته باشد در روبه‌رو شدن با بلاها آبديده‌تر مىشود . مانند آهن كه هرچه بيشتر در كوره باشد و بيشتر بر آن كوبيده شود براقتر مىشود و جلوهء بيشترى پيدا مىكند .

--> ( 1 ) . تغابن / 11 . ( 2 ) . از نگارنده .