درسى كه براى نزديكى به خدا نباشد درس نيست بلكه بدترين مرض است . امام صادق عليه السّلام از على عليه السّلام نقل مىنمايد كه : هلك العاملون الا العابدون و هلك العابدون الا العالمون . و هلك العالمون الا الصادقون و هلك الصادقون الا المحنصون و هلك المخلصون الا المتقون و هلك المتقون الا الموقنون و ان الموقنين لفى خطر عظيم . « 1 » نابود است هر عملى به جز عبادت و بندگى حق و آن هم نابود است مگر عبادت كسانى كه از روى علم و آن هم نابود است مگر از روى اخلاص و آن هم نابود است مگر با تقوا و آن هم نابود است مگر با يقين و موقنين نيز در معرض خطر عظيم قرار دارند . الناس كلهم هالكون الّا العالمون كلهم هالكون الّا العاملون و العاملون كلهم هالكون الا المخلصون و المخلصون فى خطر عظيم . همه دانشمندان در معرض هلاكتند مگر آنان كه به عملشان عمل مىكنند و كسانى كه به علمشان عمل مىكنند نيز همگى در معرض هلاكتند به جز آنهايى كه خود را مخلص گردانند و مخلصين نيز در معرض خطر بزرگى قرار دارند . انسان هرچه شفافيت و نورانيت پيدا كند دشمنان بيشترى پيدا مىكند به همين دليل ائمه اطهار عليهم السّلام همگى دشمن داشتند زيرا خيلى نورانى و عزيز بودند . بر خلاف مشرب ما كه معتقديم دشمن نداشتن نشانهء موفقيت است ، سخت در اشتباهيم زيرا در اين راه هر كه به خدا نزديك‌تر باشد و خالص‌تر باشد ، بيشتر مورد امتحان قرار مىگيرد و ابتلاء خداوند از هر طرف او را فرا مىگيرد . در جنگ احزاب كه مدت شش ماه به طول انجاميد و خيلى فرسايشى شده بود . مسلمانان آذوقه نداشتند و از جهت اقتصادى سخت در تنگنا بودند حتى چند نفر با هم يك دانه خرما مىخوردند . با اين وض عيت منافقين و ستون پنجم شروع به تمسخر و ريشخند مسلمين كردند و گفتند چرا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فكرى به حال گرسنگى و درماندگى شما نمىكند . مگر خداى او قادر و حكيم نيست ؟ اين زخم زبانها سبب شد تا عده‌اى از مسلمانان به پيامبر رجوع كردند و از او خواستند تا چاره‌اى بينديشد . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نيز در شبى سرد دو ركعت نماز گزارد و دست به دعا برداشت كه خدايا

--> ( 1 ) . مصباح الشريعه ، ترجمهء عبد الرزاق گيلانى ، ص 469 .