ورزيده است . « 1 » گفتنى است كه اشكال‌هاى ذهبى بر صحّت خصوص برخى از احاديث باب فضايل ، و سكوتش در قبال بقيه‌ى احاديثى كه حاكم صحيح شمرده ، بيانگر موافقت او با اين قضاوت حاكم است . 10 . كنجى شافعى ( م 658 ه ) ؛ او درباره‌ى حديثى كه ترمذى در سنن خود آورده و صحيح شمرده ، مىگويد : اين حديث ، صحيح است . درباره‌ى حديث ديگرى نيز به همين شكل اظهارنظر كرده است « 2 » و درباره‌ى حديث « مهدى از من است و پيشانى او فراخ و بىموى است » ، مىنويسد : اين حديث ثابت بوده ، صحيح و حسن است . « 3 » و درباره‌ى حديث « مهدى حق و از فرزندان فاطمه است » نيز به همان صورت قضاوت مىكند كه : اين ، حديث حسن و صحيحى است . « 4 » 11 . حافظ إبن قيّم ( م 751 ه ) ؛ وى پس از ذكر پاره‌اى از احاديث مربوط به امام مهدى عليه السّلام ، به « حسن » برخى احاديث و « صحّت » برخى ديگر اعتراف مىكند « 5 » و همچنان كه خواهد آمد ، وى از معتقدان به تواتر اين احاديث است . 12 . ابن كثير ( م 774 ه ) ؛ او در خصوص سند حديثى درباره‌ى امام مهدى عليه السّلام مىگويد : اين ، إسناد قوى و صحيحى است . « 6 » سپس حديثى از ابن ماجه نقل كرده ، مىافزايد : اين حديث حسن است و به صورت‌هاى متفاوتى از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم روايت شده است . « 7 » 13 . تفتازانى ( م 793 ه ) ؛ وى درباره‌ى قيام امام مهدى عليه السّلام در آخر الزمان مىگويد :

--> ( 1 ) . تلخيص المستدرك / ذهبى / ج 4 / صص 553 و 558 . ( 2 ) . البيان فى أخبار صاحب الزمان / كنجى شافعى / ص 481 ؛ براى يافتن دو حديث « ترمذى » ر . ك : سنن ترمذى / ج 4 / ص 505 . ( 3 ) . پيشين / ص 500 . ( 4 ) . پيشين / ص 486 . ( 5 ) . المنار المنيف / ابن قيّم / صص 130 - 135 / احاديث 326 و 327 و 329 و 331 . ( 6 ) . النهاية فى الفتن و الملاحم / ابن كثير / ج 1 / ص 55 . ( 7 ) . پيشين / ص 56 .