ابن جوزى ( م 597 ه ) ، ابن أثير جزرى ( م 606 ه ) ، ابن عربى ( م 638 ه ) ، محمد بن طلحه شافعى ( م 652 ه ) ، علّامه نوه‌ى ابن جوزى ( م 654 ه ) ، ابن أبى الحديد معتزلى حنفى ( م 655 ه ) ، منذرى ( م 656 ه ) ، كنجى شافعى ( م 658 ه ) ، قرطبى مالكى ( م 671 ه ) ، ابن خلكان ( م 681 ه ) ، محب الدين طبرى ( م 694 ه ) ، علّامه ابن منظور ( م 711 ه ) در ماده‌ى هدى از لسان العرب ، ابن تيميه ( م 728 ه ) ، جوينى شافعى ( م 730 ه ) ، علاء الدين بن بلبان ( م 739 ه ) ، ولى الدين تبريزى ( م بعد از سنه‌ى 741 ه ) ، مزى ( م 739 ه ) ، ذهبى ( م 748 ه ) ، ابن وردى ( م 749 ه ) ، زرندى حنفى ( م 750 ه ) ، ابن قيم جوزيه ( م 751 ه ) ، ابن كثير ( م 774 ه ) ، سعد الدين تفتازانى ( م 793 ه ) ، نور الدين هيثمى ( م 807 ه ) ، ابن خلدون مغربى ( م 808 ه ) - كسى كه چهار روايت از احاديث نقل شده درباره‌ى مهدى عليه السّلام را صحيح و معتبر دانسته ، علىرغم قضاوت و موضع‌گيرى معروفش در اين باب كه در فصل سوّم بدان بيشتر خواهيم پرداخت - شيخ محمد جزرى دمشقى شافعى ( م 833 ه ) ، ابو بكر بوصيرى ( م 840 ه ) ، ابن حجر عسقلانى ( م 852 ه ) ، سخاوى ( م 902 ه ) ، سيوطى ( م 911 ه ) ، شعرانى ( م 973 ه ) ، ابن حجر هيتمى ( م 974 ه ) ، متقى هندى ( م 975 ه ) . . . . تا برسد به متأخران ، مانند : شيخ مرعى حنبلى ( م 1033 ه ) ، محمد رسول برزنجى ( م 1103 ه ) ، زرقانى ( م 1122 ه ) ، محمد بن قاسم فقيه مالكى ( م 1182 ه ) ، أبى العلاء عراقى مغربى ( م 1183 ه ) ، سفارينى حنبلى ( م 1188 ه ) ، زبيدى حنفى ( م 1205 ه ) در كتاب خود تاج العروس ماده‌ى ( هدى ) ، شيخ صبّان ( م 1206 ه ) محمد امين سويدى ( م 1246 ه ) ، شوكانى ( م 1250 ه ) ، مؤمن شبلنجى ( م 1291 ه ) ، احمد زينى دحلان فقيه و محدث شافعى ( م 1304 ه ) ، سيد محمد صديق قنوجى بخارى ( م 1307 ه ) ، شهاب الدين حلوانى شافعى ( م 1308 ه ) ، ابو البركات آلوسى حنفى ( م 1317 ه ) ، ابو الطيب محمد شمس الحق عظيم‌آبادى ( م 1329 ه ) ، كتانى مالكى ( م 1345 ه ) ، مباركفورى ( م 1353 ه ) شيخ منصور على ناصف ( م پس از 1371 ه ) ، شيخ محمد خضر حسين مصرى ( م 1377 ه ) ، ابى الفيض غمارى شافعى ( م 1380 ه ) ، فقيه منصف و مفتى « نجد » شيخ محمد بن عبد العزيز مانع ( م 1385 ه ) ، شيخ محمد فؤاد عبد الباقى ( م 1388 ه ) ، ابو الأعلى مودودى و ناصر الدين ألبانى و غير ايشان از معاصران و اگر بزرگان مفسران از اهل سنت را - چنان كه به نام برخى از ايشان اشاره شد - به اين افراد بيافزاييم ، مىتوان حدس زد كه ميزان توافق بر روايت احاديث المهدى عليه السّلام و احتجاج بدان‌ها تا چه پايه بوده است .