مىسازد . ازاين‌رو ، كاتب مدارك تاريخى و اسناد روايى ولادت ، غيبت و حيات امام مهدى ( ع ) را به نقد كشيده و مدعى مىشود : 1 . روات احاديث مربوط به ولادت و غيبت امام مهدى ( ع ) ، ضعيف و غير قابل اعتمادند . 2 . بسيارى از احاديث اين باب ، مرسل و غير قابل استنادند . 3 . وقايع تاريخى كه بلافاصله پس از شهادت امام حسن عسكرى عليه السّلام رخ داده است - مانند شهادت دادن « جعفر » برادر امام حسن عسكرى و انشعاب شيعه - همگى بيانگر عدم ولادت مهدى موعود است . 4 . براساس موازين پژوهش تاريخى و اسناد موجود ، مسئله‌ى غيبت و قضيه‌ى سفراء و وكلاى امام غايب اثبات‌پذير نيست . اين‌ها خرافات و اسطوره‌هايى است كه جريان انحرافى تشيّع ، ابداع كرده است ! استنتاج از پندارهاى پيش‌گفته : كاتب پس از طرح مدعيات و ارائه‌ى شواهد خود ، به اين نتيجه‌گيرى كاربردى و عملى در عرصه « انديشه‌ى سياسى اسلام » مىرسد كه ولايت داشتن فقيه جامع الشرايط بر جامعه‌ى اسلامى براساس انگاره‌ى « نيابت عام فقها از امام در عصر غيبت » مبتنى است ، پس اگر ثابت شود كه اساسا « امام عصرى » و « غيبتى » در كار نيست ( چنان كه به زعم خود آن را به اثبات رسانده است ) ، منطقا مجالى براى طرح « ولايت فقيه » باقى نمىماند . به عبارت ديگر ، وقتى اساسا « اصلى » در كار نيست ، « فرع » نيز قاعدتا سالبه‌ى به انتفاى موضوع تلقى مىگردد . بدين ترتيب احمد الكاتب دكترين ولايت فقيه را بنايى بىبنياد معرفى مىكند . محقق ارجمند جناب سيد ثامر هاشم العميدى مسئول محترم « مركز تحقيقات ولى العصر » دو كتاب در نقد نظريه و اثر احمد الكاتب تأليف كرده است : 1 . المهدى المنتظر فى الفكر الاسلامى ؛ ( كتاب ترجمه شده‌ى حاضر ) ؛ مؤلف اين كتاب را به سفارش « مركز الرسالة » تأليف كرده كه در قالب نخستين كتاب از « سلسلة المعارف الاسلامية » توسط مركز مزبور انتشار يافت . مؤلف در اين كتاب ، بدون نام بردن از احمد الكاتب و اثر مورد نظرش ، به شكل غير مستقيم به نقد كلى سخنان وى در محور دوّم ( ادعاى مصداقى - بحث صغروى ) مىپردازد . تنها در سه موضع از كتاب ؛ يعنى ابتداى مقدمه ، انتهاى مقدمه و انتهاى فصل چهارم ، با كنايه از احمد الكاتب ياد شده است .