اين گنبد مينا فرياد خواهد كرد « 1 » و با درفش توحيد چونان آذرخش بر سر طواغيت خداستيز فرود خواهد آمد . آنگاه كه زمين از لوث وجود دين‌ستيزان تطهير شد ، آن « علم منصوب و علم مصبوب » « 2 » با سيره‌ى خويش و رفتار و گفتارش ، اسرار كتب آسمانى و پيام وحى الهى را براى تفقّه‌جويان ، تفسير « 3 » خواهد كرد . آن محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم با بعثتش ، قرآن را براى بشريت به ارمغان آورد و اين محمد ( عجلّ الله تعالى فرجه ) « 4 » اهداف قرآن را در جامعه‌ى بشرى متحقق مىسازد . ميم و هاء و ميم و دال آمد برون * در كف او ذو الفقارى آبگون دعوت او دعوت پيغمبرى * صولت او در معارك حيدرى غيبت او آمده عين حضور * در بطونش جلوه‌گر نور ظهور حيدر صفدر امير المؤمنين * گفت اندر خطبه با اهل يقين كاوّل ما جز محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم نيست كس * و آخر ما هم محمد عليه السّلام دان و بس « 5 » مهدى آيينه‌دار سيماى انبيا مهدى عليه السّلام آن خلاصه‌ى انبيا و عصاره‌ى اوصيا ، در بيت الله الحرام نقاب غيبت از رخسار برافكنده ، به كعبه تكيه مىزند و در حالى كه « دو انگشترى در انگشت دارد : يكى انگشترى حسن على و بر آنجا نبشته باشد : انى واثق برحمتك ، ديگر انگشترى حسين على و بر آنجا

--> ( 1 ) . شيخ سعد الدين حموى ، شيخ محمود شبسترى و محقق لاهيجى ( شارح گلشن راز ) در اين باب ، جمله نغزى آورده‌اند : « لن يخرج المهدى حتى يسمع من شراك نعله ، أسرار التوحيد » به نقل از شرح مقدمه‌ى قيصرى / سيد جلال الدين آشتيانى / ص 734 ؛ همچنين مراجعه شود به ذيل روايت مفصّلى كه صدوق الطائفه ( ره ) از كهف الورى امام على بن موسى الرضا عليه السّلام نقل كرده است . ر . ك : عيون أخبار الرضا / ج 1 / باب بيست و ششم / ح 22 و علل الشرايع / باب هفتم / ح 1 . ( 2 ) . ر . ك : زيارت آل يس . ( 3 ) . در زيارت آل يس عرضه مىداريم : « السلام عليك يا تالى كتاب الله و ترجمانه » . ( 4 ) . برخى از علما تسميه‌ى حضرت را جايز نمىدانستند كه عده‌ى كمى را تشكيل مىدادند ، اما اكثر متكلمان ، محدّثان و فقهاى عظام مانند سيد مرتضى ، شيخ مفيد ، محقق حلّى ، علامه‌ى حلّى ، سيد بن طاووس ، على بن عيسى أربلى ، خواجه نصير الدين طوسى ، فاضل مقداد سيّورى ، شيخ حرّ عاملى ، مولى صالح مازندرانى شارح كافى و . . . آن را جايز شمرده و نهى وارد در برخى اخبار را بر شرايط تقيه و خوف حمل نموده‌اند . ر . ك : وسايل الشيعة / ج 16 / باب 34 / ذيل ح 23 . ( 5 ) . مظفر على شاه .