تا روز قيامت براى به پا داشتن حق جهاد مىكنند . به‌گونه‌اى كه حضرت عيسى عليه السّلام از امامت جماعت آنان خوددارى مىكند ، تا آنان را گرامى بدارد و اين مطلب به روشنى در صحيح مسلم آمده است ، بدون اين‌كه كوچك‌ترين تأويلى در آن راه يافته باشد . شايان تأمل اين‌كه : چنانچه به ديگر كتب صحاح و مسانيد مراجعه كنيم ، 4 به سهولت روايات بسيارى را مىيابيم كه اين امام را همان مهدى موعود قلمداد كرده‌اند . اكنون فقط دو روايت را ذكر مىكنيم : 1 . ابن أبى شيبة از ابن سيرين نقل مىكند : مهدى از اين امت است و اوست كه بر عيسى بن مريم امامت مىكند . « 1 » 2 . ابو نعيم از ابو عمرو دانى در سنن ، به اسناد خود از حذيفة نقل مىكند كه رسول خدا فرمود : . . . مهدى روى خواهد نمود ، در حالى كه عيسى بن مريم فرود آمده و گويا از مويش آب مىچكد ، آنگاه مهدى به وى رو كرده و مىگويد : پيش بيا و امام جماعت مردمان شو ، و او پاسخ مىدهد : نماز جهت تو ، به پا شده است . آنگاه پشت سر مردى از فرزندان من نماز مىگذارد . « 2 » بيش از اين نيازى به ذكر أحاديث بيانگر مراد از امام در حديث صحيحين نيست . « 3 » سيوطى اكثر اين احاديث را در رساله‌اى به نام العرف الوردى فى أخبار المهدى جمع‌آورى كرده است كه در كتاب الحاوى للفتاوى او به چاپ رسيده است . وى اين احاديث را از كتاب الاربعين حافظ ابو نعيم حكايت كرده و مقدارى نيز خود بدان افزوده است ، قسمتى از اين افزوده‌ها را از نعيم بن حماد برگرفته و درباره‌اش چنين گفته است : او يكى از امامان و حافظان حديث و يكى از اساتيد و شيوخ بخارى است . « 4 » هر محقّقى كه به شروح صحيح بخارى مراجعه كند ، درمىيابد كه شارحان آن ، همگى لفظ « امام » را ( كه در حديث مزبور آمده است ) به امام مهدى ( عجلّ الله تعالى فرجه ) تفسير كرده‌اند . در فتح

--> ( 1 ) . المصنّف / ابن أبى شيبة / ج 15 / ص 198 / ح 19495 . ( 2 ) . الحاوى للفتاوى / سيوطى / ج 2 / ص 81 . ( 3 ) . سنن الترمذى / ج 5 / ص 152 / ح 2869 ؛ مسند احمد / ج 3 / ص 130 ؛ الحاوى للفتاوى / ج 2 / ص 78 ؛ فيض القدير / مناوى / ج 6 / ص 17 . ( 4 ) . الحاوى للفتاوى / سيوطى / ج 2 / ص 80 .