اگر هنوز مشكلاتى كه مستقيما به مسئله‌ى اعتقاد به امام مهدى عليه السّلام ارتباط دارد ، در اذهان باقى مانده كه در فصل‌هاى پيشين بدان‌ها پاسخ داده نشده ، بىترديد چيزى بيش از تشكيك و ابهام‌آفرينى نيست كه همچنان بر زبان و قلم عدّه‌اى ناآشنا به ميراث جاودان اسلام جارى است و شگفت‌آور اين‌كه اينان از علم الحديث و فنون و مصطلحات آن تقريبا هيچ نمىدانند و ازاين‌رو در دام شبهات افتاده ، به ادلّه‌اى پوچ و سست متمسّك گشته‌اند كه اين مطلب از بررسى سخنان ايشان در همين فصل به خوبى روشن خواهد گشت . الف - تهى بودن صحيحين از أحاديث المهدى از جمله بهانه‌هاى واهى و سستى كه در اين خصوص بدان متوسل شده‌اند ، اين است كه بخارى و مسلم درباره‌ى امام مهدى عليه السّلام هيچ حديثى نقل نكرده‌اند . « 1 » 1 پيش از آن‌كه به نقد اين دليل بپردازيم ، توجه به چند نكته را ضرورى مىدانيم : 1 . بخارى ضمن كلام بسيار مشهورى درباره‌ى كتاب خود الصحيح گفته است : من اين كتاب را از ميان صد هزار حديث صحيح گرد آورده‌ام ( و در عبارتى ديگر : از دويست هزار حديث صحيح ) و آن‌چه از احاديث صحيح نقل نكرده‌ام ، بسى بيشتر [ از مقدار حكايت شده ] است . بر اين اساس بخارى به ضعف همه‌ى آنچه توسط وى نقل نشده ، حكم نكرده است ، بلكه

--> ( 1 ) . الامام الصادق / ابو زهرة / صص 238 و 239 ؛ المهدى و المهدوية / احمد امين / ص 41 .