اشعار فارسى آفتاب عشق اگر بر تو بتابد خويش را ، 270 آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند ؛ 2374 آن توهمات را سيلاب برد ؛ 1758 آن مايه ز دنيا كه خورى يا پوشى ، 254 آن‌وقت طاق عمر تو از هم فرو فتد ، 244 آيت نور است رويش يا بود شعله ز طور ، 344 احمد مختار مىخواهى ، شفاعت آردت ، 245 از اجل نيست هيچ‌كس ايمن ، 250 از براى سوختن ، سر تا قدم جان شو چه شمع ، 270 از دستبرد صرصر و آسيب باد سرد ، 252 از رعد گوش‌ها همه پرزنگ و مشغله ، 252 از سر غفلت گذارى روز و شب در معصيت ، 265 از فرس عمر ، سبكبارتر ، 603 از وفا رنگى نيابى در نگارستان چرخ ، 266 اطلس طاعت نمايى دلق عصيان را به خلق ، 265 افسوس كه خون مؤمنان ريخته شد ، 247 اگر هوشمندى ، شنو اين نفس ، 273 امام عصر كه فيضش رسد به خلق دمادم ؛ 2638