نماز ظهرين را با اصحاب به جاى مىآورد و بعد از اداى وظيفهء تعقيب آن‌ها ، صورت به جانب مردم برگردانيده ، ايشان را تعليم مىفرمود و تا نزديك غروب احكام دينى را به ايشان مىآموخت . بعد از آن برمىخاست ، داخل منزل شريف مىشد ، وقت نماز مغرب و عشا بيرون مىآمد و اداى فريضتين با وظايف تعقيبيّه آن‌ها نموده ، پس داخل منزل مىشد و تا نصف شب با زوجاتش مىخوابيد . آن‌گاه براى به جاى آوردن نماز شب برمىخاست كه بر آن حضرت واجب بود و هنگام طلوع فجر براى فريضهء صبح بيرون مىآمد . سراج الدين مزبور گويد : پيغمبر روز و شب به وظايف مزبور مستغرق بوده ؛ پس در كدام وقت است كه ابو هريره منفردا به آن متفرّد شده تا آن‌كه دوازده هزار حديث را از آن سرور روايت نمايد ، با آن‌كه دور بودن او از پيغمبر در حسب و نسب هم معلوم است . پس از آن ، سيّد جزايرى فرموده : تو هرگاه تفحّص نمايى ، بيشتر اخبار اين طايفه را بر اين منوال مىيابى . [ اشكالات ديگر عامّه ] دوّم : يكى از مسالكى كه علماى عامّه اتّخاذ نموده و به آن ، راه خيال استدلال به آن اخبار و دلالت كردن آن‌ها را بر مذهب اماميّه بر ديگران مسدود كرده‌اند ؛ نسبت دادن صاحب آن كتاب به تشيّع و رفض است كه از اين اخبار در آن درج شده ؛ چنان‌چه در حقّ ابن طلحه گفتند . سوّم : انكار بودن كتابى كه خبر از آن ، از مؤلّف آن اخذ شده و شيعه را به اين تدليس نسبت مىدهند كه ايشان خود ، كتابى نويسند و به علماى ما نسبت دهند . چهارم : حمل امامت بر مطالب باطنيّه و رياست قلبيّه ، نه خلافت ظاهره و رياست در سياست و بيان احكام ظاهريّه . پس امامت هريك از ايشان در هر عصر و بروز كرامت از ايشان با خلافت ظاهره‌اى مثل يزيد و مروان در آن زمان منافاتى ندارد .