عيسى فرمود : چگونه ديشب وقت دزديدن مال ، مىتوانستى او را بردارى ولى امروز نمىتوانى او را بردارى ؟ ! سپس هر دو اعتراف كردند و ديگران از تهمت ، نجات يافتند . روز ديگر ، جمعى از مهمانان به خانهء دهقان وارد شدند و در خانهء او براى ايشان آب نمانده بود ، دهقان به اين سبب اندوهناك شد . عيسى با مشاهدهء آن حال به حجره‌اى رفت كه سبوهاى خالى را آن‌جا گذاشته بود ؛ دست با بركت خود را بر دهان سبوها ماليد همه پر آب شدند و در آن‌وقت ، دوازده سال داشت . از جمله غيبت‌هاى آن بزرگوار ، اوقات اختفا و خروج او از ميان قوم خود بوده ، به جهت اين‌كه در بلاد ، سياحت و در اخلاق عباد نظر كند و از آن‌ها از قدرت مالك يوم التناد عبرت بگيرد ، چنان‌چه از جمله شريعت‌هاى اين هادى الى الرشاد سياحت است و چون ذكر آن‌ها ، مشتمل بر موعظه و براى نيّام به نوم غفلت ، موقظه است ، لذا اين عجاله را به بيان ده مورد از آن موارد زينت داده و هريك از آن‌ها را به لفظ سياحت عيسويّه ، عنوانى نهاده‌ايم . 1 - سياحت عيسويّه در بحار به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه فرمود : از خدا بترسيد و بر يكديگر حسد مبريد ؛ به درستى كه از جمله شريعت‌هاى عيسى ، سياحت و گشتن در زمين بود . عيسى در يكى از سياحت‌هاى خود بيرون رفت و مرد كوتاهى از اصحابش همراه او بود و از حضرت جدا نمىشد . چون به دريا رسيدند ، عيسى به يقين درست بسم اللّه گفت و بر روى آب روان شد . آن مرد نيز به يقين درست بسم اللّه گفت ، پا بر آب گذاشت ، از پى عيسى روان شد و به عيسى رسيد . سپس عجبى در نفس او به هم رسيد و به خود گفت ؛ اينك با عيسى روح اللّه به روى آب راه مىروم ، پس او چه فضيلت و زيادتى بر من دارد ؟