كرده : رسول خدا او را ابو تراب نام نهاد و هيچ اسمى نزد او محبوب‌تر از اين اسم نبود . لذا بر ابو تراب ، اطلاق اسم شده ، درحالىكه آن كنيّه است . در اشعار عرب هم كه در مقام احتجاج ، به شعر آن‌ها استشهاد مىجويند ، اين اطلاق يافت مىشود . « 1 » وجه چهارم آن است كه بعد از اين‌كه اطلاق اسم بر كنيّه ثابت شد ، بگوييم : مراد از لفظ دو اسمى كه در اين زيادت است ، كنيّه مىباشد ؛ يعنى كنيّهء پدر مهدى كه ابو محمد است با كنيّهء پدر من موافق است ، زيرا تصريح صاحب ضياء العالمين كنيّهء والد ماجد حضرت رسول مختار بنابراين هم ابو محمد است . وجه پنجم آن است كه چنان‌كه گنجى شافعى احتمال داده بگوييم : شايد در اين زيادت تصحيفى شده باشد و در اصل چنين بوده : و اسم ابيه ، اسم ابنى ؛ يعنى اسم پدر مهدى ، اسم پسر من است ؛ يعنى حسن عليه السّلام . پس ابنى به ابى اشتباه شده و خبر را تصحيف كرده‌اند و به جهت جمع بين روايات ، عمل بر اين واجب است . « 2 » ترجمهء كلام گنجى تمام شد و صواب در جواب ، همان حمل نمودن آن زيادت بر جعل و وضع زائده است . كمالا يخفى على اولى الألباب و الأفئدة . [ پدران حضرت حجّت تا آدم صفى اللّه ] 6 صبيحة در كتاب شجرة الاولياء آورده : فاصلهء ميان حضرت حجّت منتظر تا آدم ابو البشر از آبا ، پنجاه و يك نفر است . هفده نفر از آن‌ها از انبيا ، هفده نفر از اوصيا و هفده نفر از ملوك سلاطين‌اند . هم‌چنان‌كه عدد ركعات نماز يوميّه پنجاه و يك است ؛ هفده ركعت فرايض ، هفده ركعت سنن و هفده ركعت نوافل . اين دو عدد در اين دو چيز مطابق است ، بلكه از عدد حروف اسماى مقدّسهء محمد ، على ، فاطمه ، حسن ، حسين ، على ، محمد ، جعفر ، موسى ، على ، محمد ، على ، حسن و

--> ( 1 ) . مناقب آل ابى طالب عليه السّلام ، ج 2 ، ص 300 ؛ بحار الانوار ، ج 33 ، ص 178 . ( 2 ) . البيان فى اخبار صاحب الزمان ، ص 94 .