الحديث مىباشد . گنجى مزبور تنصيص نموده : شغل او اين بود كه در احاديث زياد مىكرد و اين مطلب را در نهايت توضيح ، در كتاب بيان خود بيان نموده ؛ بعد از ذكر خبرى به اسناد خود از سنن ابى داود سليمان بن اشعث بجستانى كه يكى از صحاح ستّهء ايشان است ، از مسدّد از يحيى بن سعيد از شعبان از عاصم از زرّ بن حبيش از عبد اللّه ؛ يعنى ابن مسعود از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله كه فرمود : دنيا نمىرود تا اين‌كه مردى از اهل بيت من عرب را مالك شود كه اسم او اسم مرا موافقت دارد . « 1 » آن‌گاه گفته : اين خبر را حافظ ابو الحسن محمد بن حسين بن ابراهيم بن عاصم ابرى در كتاب مناقب شافعى ذكر نموده و گفته : در روايت خود زائده زياد كرده كه اگر در دنيا مگر يك روز نماند ، هرآينه خداوند آن روز را طولانى مىكند تا اين‌كه خداوند مردى از اهل بيت مرا مبعوث فرمايد كه اسم او با اسم من و اسم پدر او با اسم پدر من موافقت كند ، زمين را پر از عدل و داد مىكند ، چنان‌چه از ظلم و جور پر شده باشد . « 2 » گنجى بعد از نقل اين خبر گفته : ترمذى اين حديث را ذكر نموده « و اسم پدر او ، اسم پدر من است » را ذكر نكرده و ابو داود در معظم روايات حفّاظ و ثقات از نقلهء اخبار ذكر كرده اسم او ، اسم من است فقط و بس و كسى كه روايت كرده اسم پدر او ، اسم پدر من است ، او زائده است كه در حديث زياد مىكرد . گنجى بعد از ذكر كلامى مشبع ، در طرق اين حديث و راويان آن گفته : جميع ايشان ، يعنى راويان ، اين خبر را به اين نحو روايت كردند كه اسم او اسم من است ؛ مگر طريقى كه از عبيد اللّه موسى از زائده از عاصم رسيده كه در ميان اين جماعت گفته : اسم پدر او ، اسم پدر من است ؛ با اجماع اين همه ائمّه بر خلاف آن ، هيچ لبيبى شكّ نمىكند كه اعتبارى به اين زياده باشد . كلام گنجى تمام شد .

--> ( 1 ) . البيان فى اخبار صاحب الزمان ، ص 91 . ( 2 ) . همان .