[ دلايل وجود اولاد براى آن سرور ] اوّل ؛ شيخ نعمانى ، تلميذ ثقة الاسلام كلينى ، در كتاب غيبت « 1 » و شيخ جليل طوسى رحمه اللّه در كتاب غيبت « 2 » ، هر دو به سند معتبر از مفضّل بن عمر روايت نموده‌اند كه گفت : شنيدم حضرت صادق مىفرمايد : به درستى كه براى صاحب اين امر ، دو غيبت است : يكى از آن دو طول مىكشد تا اين‌كه بعضى از ايشان مىگويند او مرده . بعضى مىگويند كشته شده و بعضى مىگويند رفته است تا آن‌كه جز افراد اندكى از اصحابش بر امامت او ثابت نمىمانند و احدى از فرزندان او و نه غير او بر موضع‌اش مطّلع نمىشود ، جز كسى كه به او فرمان دهد . چه در اين خبر شريف ، فرزندانى براى آن سرور اثبات شده است . دوّم ؛ شيخ طوسى و جماعتى به اسانيد متعدّد از يعقوب بن يوسف ضرّاب اصفهانى روايت كرده‌اند كه او در سال دويست و هشتاد و يك به حجّ رفت و در مكّه در سوق اللّيل در خانه‌اى منزل كرد كه به خانهء خديجه معروف بود ، آن‌جا پيرزنى بود كه ميان خواصّ شيعه و امام عصر - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - واسطه بود و قصّه‌اى طولانى دارد . در آخر آن مذكور است : حضرت ، دفترى براى او فرستادند كه در آن مكتوب و صلواتى بر حضرت رسول و ساير ائمّه و بر خود آن جناب - صلوات اللّه عليهم - بود و امر فرمودند : هرگاه خواستى بر ايشان صلوات بفرستى ، به اين نحو صلوات بفرست و آن طولانى است . در موضعى از آن ، در ضمن صلوات بر وجود مقدّس خود امام عصر و ناموس دهر مذكور است : « اللّهم اعطه في نفسه و ذرّيّته و شيعته و رعيّته و خاصّته و عامّته و عدوّه و جميع اهل الدّنيا ما تقرّبه عينه . . . » ، الخ . « 3 » فقرهء ديگرى در آخر اين صلوات است كه از آن هم ، اولاد براى آن بزرگوار اكتشاف مىشود و چون ظاهر آن خالى از اشكال نيست ، لذا ما آن‌را ذيل بساط پنجم در

--> ( 1 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، صص 172 - 171 . ( 2 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، صص 162 - 161 . ( 3 ) . همان ، ص 279 - 277 .