[ شبهه بيست و هفتم : ظهور مشروط به زوال خوف ] 29 صبيحة بدان شبههء بيست و هفتم مخالفين در ساحت امامت حجّت منتظر و امام ثانى عشر - عليه صلوات اللّه الملك الأكبر - اين است كه مىگويند : شما طايفهء اماميّه مىگوييد : ظهور امام زمان و مهدى موعود ، مشروط به زوال خوف آن بزرگوار از اعداست و او به آن‌چه در قلوب مردم است ، علم ندارد . در حقّ او محبّت و تمكين از امامتش دارند يا عداوت و معارضه و چون حضرت ، واقف به تمكين رعيّت نمىشود ؛ هميشه خائف و پيوسته در پس پردهء غيبت است . [ جواب شبهه ] جواب شبهه اين است كه مىگوييم : نزد ما ثابت شده پدران آن بزرگوار ، او را به مدّت غيبت و به علامات وقت ظهورش اعلام و اخبار نموده‌اند ؛ به واسطهء آن‌چه از جدّ خود ، رسول خدا نقل نموده‌اند و آن حضرت از جبرييل و جبرييل از پروردگار عالميان . علاوه‌بر اين‌كه هرگاه آن بزرگوار ، ظنّ به سلامت پيدا نمايد ، خروج و ظهور بر او واجب مىشود ؛ مثل واجب شدن نهى از منكر ، هنگام ظنّ به تأثير ، بلكه احتمال آن . هم‌چنين ممتنع نيست بارى تعالى توسّط آباى طاهرينش به او اعلام فرمايد يا به قلب مباركش الهام نمايد به اين‌كه هرگاه ظنّش به زوال خوف غالب شد ، خروج بر او واجب باشد ، چون اين ظنّ از طرفى است كه به زوال خوف مؤدّى مىشود . اين جواب را شيخ جليل على بن محمد بن يونس بياضى ، در كتاب صراط المستقيم بيان فرموده است . « 1 »

--> ( 1 ) . الصراط المستقيم الى مستحقى التقديم ، ص 223 .