[ جواب شبهه ] جواب اين شبهه چنين است كه مىگوييم : ميان خالى بودن زمين از حجّت و خالى بودنش از نبىّ و رسول فرق است و از اهل بيت عصمت و طهارت و راستگويان نزد جميع امّت ، رواياتى رسيده كه از حدّ شماره بيرون و از عدد تواتر افزون است كه از زمان آدم إلى زمان محمد صلّى اللّه عليه و إله پيوسته ، خلفا عن سلف ، در زمين حجّت بوده است و نه گنجايش ردّ و انكار در اين احاديث معروف و مشهور هست و نه احتمال توجيه و تأويل و پيوسته اجماع طايفهء شيعه بر اين معنى منعقد بوده ، إلى زماننا هذا ، فالأمامة و الحجّة لا ينقطع و لا يجوز انقطاعها ؛ بلكه آن ، رشته‌اش متّصل است ، مادامى كه شب و روز متّصل باشند . آيا نمىبينى بعضى معاندين به يكى از اصحاب حضرت صادق ، طعنه زدند كه بعد از حضرت صادق عليه السّلام اسماعيل او را امام مىدانستيد درحالىكه پيش از آن سرور فوت شد و جنابش ، شيخ كبير شده‌اند و فردا يا پس‌فردا مىميرند ؛ پس شما اى طايفهء روافض چه خواهيد نمود ؟ ! چون آن معاند ، اين طعن را بر آن شيعه زد ، آن شخص گويد : نزد حضرت صادق آمدم و طعن آن ملعون را عرضه داشتم . حضرت فرمودند : لا و اللّه ! هيهات ؛ نه ، و اللّه ! اين امر گسيخته نمىشود تا وقتىكه روز و شب قطع شود و البتّه فرزندم موسى ، بزرگ مىشود ، امام خواهد بود و براى او فرزندى به هم مىرسد ، الخبر . آيا در اين حديث شريف تأمّل نمىكنى كه چگونه حضرت صادق عليه السّلام قسم ياد مىفرمايد كه حجّت خدا از ميان مردم و از روى زمين قطع نمىشود ، مادامى كه روز و شب باقى است . امّا فترات بين الرسل و فاصلهء در ميان كه زمين از رسولى خالى شود ، جايز است ، زيرا رسولان به شرايع ملّت مبعوث‌اند و تجديد آن‌ها به مقتضاى حالات اهل هر زمان مىباشد و بعضى از آن‌ها براى نسخ نمودن بعضى ديگر فرستاده شده‌اند و لكن ائمّه چنين نيستند ، چون آن‌ها مجدّد شرايع و ملّت و ناسخ احكام از رعيّت نيستند ، بلكه