بنارس از دنيا رفت و در آن‌جا مدفون گرديد . قبر او الان از مزارهاى معروف آن جاست و در روز دوشنبه ، پنج‌شنبه و جمعه ، جمعيّتى نمايان از طبقات مردم در اطراف مرقد او حاضر مىشوند . بيش از دويست كتاب با چهار ديوان شعر از ايشان در صفحهء روزگار به يادگار مانده است ، چنان‌كه اين داعى در رسالهء الفتح المبين فى ترجمة الشيخ على الحزين ، چگونگى حالات و اسامى مؤلّفات او را درج نموده‌ام . او در شعر به حزين تخلّص مىنموده ، لذا به اين تخلّص معروف شده است . [ گفتار حزين در ردّ شبهه ] بالجمله ، شيخ مزبور در كتاب جام الجمّ و مرآة هيئة العالم ، براى طريق سوّم از جواب‌هاى شبههء مخالفين ، دربارهء طول عمر حضرت بقيّة اللّه بيانى نموده ، خوش دارم اين عجاله را به بيان ايشان زينت نمايم ، عين عبارات آن عالم جليل اين است : اگر بپرسند امام عصر ، اگر امام زمان و خليفهء حقّ پيغمبر است و براى اين ، از جانب حقّ منصوب است ، چرا در اين مدّت مديد ظاهر نشد و نمىشود تا خلايق را دعوت نمايد و ساير لوازم اين امر را به فعل آورد ؟ نيز اگر ساير ائمّهء معصومين ، خلفاى حقّ پيغمبر و اوصياى به حقّ آن سرور بودند ، چرا اين امر را اظهار نمىفرمودند ، از مخالفين تقيّه مىنمودند ، امر خود را پنهان مىداشتند و علم مخالفت نمىافراشتند ؟ هم‌چنين اگر حضرت امير المؤمنين ، به نصّ حضرت پيغمبر وصىّ و خليفهء بلافصل ايشان است ، چرا صحابهء پيغمبر ، او را از اين امر تمكين نمىكردند و نكردند و در ابتدا او را به جاى پيغمبر ننشانيدند ، اطاعتش ننمودند و ديگران را بر او تقديم فرمودند ؟ مىگوييم : حقّ سبحانه و تعالى حكمت‌ها و مصلحت‌هايى در امور دارد كه عقل‌هاى بشرى از ادراك اكثر آن‌ها قاصر است و در اين مقام ، چنين است كه چون دنيا