الشيخ علي اكبر النهاوندي

147

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع )

حكمت اجماليّه و مصالح عامّه است ؛ بدون حاجت به علم تفصيلى بر آن‌ها و اللّه الملهم إلى الصّواب . [ ادامهء پاسخ به شبهه ] بيان لهذا الطريق شاهد و سنان على صدر الجاحد بدان يكى از شواهد اين وجه تزايل كه مانع از ظهور آن سرور مىباشد ، وجود شيعيان او است كه هنوز به دنيا نيامده‌اند و در اصلاب پدرها هستند كه بايد تمام شوند تا آن‌كه آن حضرت ظهور نمايد و كفّار را بكشد ، اين است كه برطبق اين مراعات كه خداوند عالم ، مقرّر فرموده‌اند حكم شرع در ظاهر هم ، چنين گرديده است . چنان‌كه در زناى محصنه كه زن حامله شده باشد ، شرعا نمىتوان او را رجم كرد تا آن‌كه آن جنين را بزايد ، او را شير دهد تا زمان رضاعش بگذرد و يا آن‌كه كسى متكفّل رضاع او شود تا بعد ، آن زن رجم شود و كشته گردد . اطّلاع پيدا كردن به اين حكم در شريعت ، سهل و آسان است ، موجب تأخير جريان حدّ بر آن زانيه ، همان وديعه است كه در شكم او است به خلاف ودايع اللّه كه در اصلاب آبا مىباشند كه به غير از علّام الغيوب ، كسى آن‌ها را نمىداند . پس بعد از اين‌كه در حكم الهى ، مراعات اين‌چنين وديعه‌اى كه از زنا متكوّن شده است ، ملحوظ و منظور افتد ؛ البتّه مراعات آن ودايع الهيّه ، به طريق اوّلى ملحوظ و منظور مىافتد . گويا وجود شيعيان اين زمان هم مانع شد و باعث گرديد حضرت اسد اللّه الغالب ، با آن قوّت و اقتدار كه داشت ، مدّت بيست و پنج سال بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله خانه‌نشين گرديد و خداوند عالم اسم اللّه الأعظم را كه با شرايطش علّت تامّهء استجابت دعاست ، در ميان اسماى حسناى خود پنهان نموده ؛ براى مصالحى كه خودش مىداند ، بلكه بعضى بر ما هم واضح است نيز غيبت حجّت اللّه و پنهان شدن آن حضرت از چشم مردم ، غير از آن‌چه در اخبار بيان فرموده‌اند ، مصالح بسيار دارد و علم ما بر آن‌ها لازم نيست ، زيرا دانستن آن مصالح داخل در اعتقادات واجبهء حقّهء ما نيست .