غيرت داشت ، البتّه از ديدن كلمات فاضل نبيل خودشان على اكبر بن اسد اللّه مودودى از خجالت به زمين فرومىرفت كه او در كتاب مكاشفات - حواشى بر نفحات جامى - به قطبيّت حضرت مهدى تصريح نموده و او را به نحوى از عصمت ، معصوم دانسته است . [ عبارت صاحب عبقات ] استادنا المحدّث النورى رحمه اللّه از استقصاء الافحام آيت اللّه العظمى على اكبر بن اسد اللّه مودودى ، صاحب عبقات الأنوار نقل نموده كه از متأخّرين علماى اهل سنّت است ، او بعد از كلمات چندى در حاشيهء نفحات جامى گفته : در مبحث چهل و پنجم يواقيت ذكر كرده كه ابو الحسن شاذلى گفت : براى قطب ، پانزده علامت است ؛ اين‌كه او را به مدد عصمت ، رحمت ، خلافت ، نيابت و مدد حملهء عرش مدد دهند و از حقيقت ذات و احاطهء به صفات براى او كشف شود . . . ، الخ . به اين وسيله مذهب كسى كه مىگويد : غير نبى هم ، معصوم مىشود و كسى كه عصمت را در زمرهء معدوده مقيّد ، و عصمت را از غير آن زمره نفى نموده ، صحيح مىشود . پس به تحقيق مسلك ديگرى سلوك نموده كه براى آن نيز ، وجه ديگرى است و هركس كه عالم است ، آن‌را مىداند . به درستى كه حكم مهدى موعود عليه السّلام كه او موجود و بعد از پدرش ، حسن عسكرى عليه السّلام قطب است ؛ چنان‌چه امام حسن عليه السّلام بعد از پدرش قطب بود ، تا به امام على بن ابى طالب - كرّمنا اللّه بوجوههم - برسد ؛ به صحّت حصر اين رتبه در وجودات ايشان اشاره دارد از آن حين كه قطبيّت در وجود جدّ مهدى عليه السّلام ، على بن ابى طالب عليه السّلام ثابت شد تا اين‌كه در او ، نه پيش از او تمام شد . بنابراين هر قطب فردى كه بر اين رتبه است ، به جهت غايب بودن او از چشم‌هاى عوام و خواصّ ، نه از چشم‌هاى اخصّ خواصّ به نيابت از او است . به تحقيق اين مطلب از شيخ صاحب يواقيت و ايضا از غير او - رضى اللّه عنه و عنهم - ذكر شد لذا لابدّ است براى هر امامى از ائمّهء اثنا عشر ، اين فايده را عصمتى بكير بوده باشد انتهى .