توبلى بحرينى ، جنّة المأوى و نجم ثاقب هر دو از تأليفات استادنا المحدث النّورى و ياقوت الأحمر في من رأى الحجّة المنتظر كه از تأليفات اين ناچيز مؤلّف و بساط چهارم از اين عجاله است كه مشتمل بر دوازده باب است و در هر بابى از آن ، به نحوى از انحاى رؤيت ، چندين حكايت نقل مىشود كه آن باب براى آن منعقد شده و تاكنون هفت باب از آن نوشته شده است ؛ نسأل اللّه التّوفيق لكتابة باقي الأبواب بجاه محمّد و آله الأطياب . از ذهبى عجب است كه اطّلاع تامّى از كتب اماميّه و احاديث ايشان نداشته ، هم‌چنين در كتب خودشان نيز ، چندان تتبّعى ننموده و الّا بر كسانى كه علماى ايشان آن‌ها را از زمان غيبت صغرا تا اين اواخر ، از مشرّف‌شدگان خدمت حضرت مهدى - عجّل اللّه فرجه الشّريف - اسم برده و نوشته‌اند ، واقف مىشد . الحق استادنا المحدّث الجليل در نجم ثاقب « 1 » در جواب افتراى ذهبى نيكو فرموده ، چه در آن كتاب مىفرمايد : آن‌چه ذهبى گفته كه ايشان معترف‌اند كسى او را نديده نيز ، كذب و افتراست ؛ امّا در غيبت صغرا كه بسيارى ايشان را ديدند و به خدمتش رسيدند ، اسامى آن‌ها در كتب ، ثبت و ضبط شده و امّا در غيبت كبرا ، همه به جواز مشاهده معترف‌اند به نحوى كه حين ديدن نشناسند و لكن پس از آن معلوم شود . تا آن‌كه مىفرمايد : بلكه از اهل سنّت نيز ، رؤيت آن جناب را در غيبت صغرا و كبرا ادّعا كردند كه از شرم ذكر آن ، ذهبى و ابن حجر بايد سر به زير افكنده ، انگشت ندامت به دندان گيرند ، انتهى . [ تشرّف دو نفر از عامّه خدمت حضرت ] اين ناچيز روما للأختصار به نقل تشرّف دو نفر از آن‌ها كه خود علماى اهل سنّت ضبط نموده‌اند ، اقتصار مىنمايم :

--> ( 1 ) . نجم ثاقب در احوال امام غايب ، ج 2 ، ص 790 .