هلاك مىشود . پس بنابر گفتهء ايشان ، بقاى آن ، در اين مدّت هفت سال زنده و بدون غذا استبعاد بقاى مهدى عليه السّلام را در طول غيبت و بدون غذا رفع مىنمايد . دوّم ؛ سالم ماندن او در زير آفتاب سوزان تابستان و برف و باران زمستان و ايمن بودنش از استطراق موذيان و درندگان در اين مدّت است كه استبعاد صحيح و سالم ماندن آن جناب را در طول زمان غيبت رفع مىنمايد . سوّم ؛ خفاى آن از انظار متردّدين ، سيّما اهل آن قريه است كه آن سياه در اين مدّت در كلاء و مرتع ايشان افتاده و هيچ‌كس او را نديده بود كه اين استبعاد نديدن حضرت مهدى را در طول غيبت رفع مىنمايد ؛ چنان‌كه اين يكى از شبهات مخالفين است و بعد از اين با جوابش عنوان مىشود . چهارم ؛ مخفى بودن حكمت خوابانيدن او توسّط خداوند در اين هفت سال است كه اين استبعاد غيبت آن بزرگوار را در اين مدّت متمادى رفع مىنمايد ، حال آن‌كه وجه حكمت آن معلوم نيست ؛ چنان‌كه مخالفين گفته‌اند ، اين هم يكى از شبهات ايشان است كه ايضا با جوابش عنوان مىشود . [ گفتارى از مقدّس تبريزى ] نقل منام كالمسك فى الختام جناب مستطاب قدسى القاب ، قدّوسى انتساب ، الفاضل التقىّ و الفالح الزكىّ ، الآقا ميرزا اسماعيل التبريزى - سلّمه اللّه تعالى - سال‌ها به مجاورت اعتاب مقدّسهء ائمّهء عراق - عليهم صلوات اللّه الملك الخلّاق - مشرّف بوده ، چند سال است در مشهد مقدّس رضوى مشرّف است و به طبعى روان در علم تجويد قرآن ، بيان مسايل تكليفى از فتاوى حجج اسلاميان و انشاى اشعار عالية المضامين ، قليل النظير است . ايشان از جناب مستطاب عمدة العلماء الأعلام و سناد أهل الإسلام ، الواصل إلى رحمة اللّه ، الملك السّبحانى ، الآقا ميرزا على ، الشّهير بالمقدّس التّبريزى الخيابانى نقل نمود كه فرمود : زمانى در مجلسى با بعضى از اهل علم و فضل ، صحبت از تفاسير به