ساير موارد . پس بنابر مذهب ايشان ، طعام و شراب مدخليّتى در حيات ندارند و سبب زندگى ، جز فعل حقّ نباشد و خوردن و نخوردن غذا در اين جهت يكسان باشد . امر دوّم ؛ اين منقوض است به وجود عيسى كه از اولياى خداست ، زيرا آن جناب به اتّفاق فريقين در آسمان و در قيد حيات است ، بدون آن‌كه كسى به طعام و شراب او اقدام نمايد ، با آن‌كه او هم ، مثل مهدى بشر است ، پس هم‌چنان‌كه بقاى عيسى عليه السّلام در آسمان رواست ، بقاى مهدى ، على فرض اين‌كه در سرداب باشد ، جايز و روا مىباشد . اگر بگويند : حضرت ربّ الأرباب از خزانهء غيب خود ، عيسى را غذا مىدهد ، مىگوييم : هرگاه خدا براى مهدى نيز ، در سرداب از خزانهء غيب خود طعام و شراب ارزانى دارد ، خزاينش فانى و تمام نخواهد شد . اگر بگويند : عيسى به واسطهء بودنش در آسمان ، از طبيعت بشريّه بيرون شده ، مىگوييم : اين دعوى ، بديهىّ البطلان است ، زيرا حقّ جلّ و علا ، در كتاب مجيد خود به سيّد انبيا خبر داده : قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ « 1 » و بودن آن جناب در آسمان ، موجب انسلاخ طبيعت بشريّت از آن‌جناب نخواهد شد . [ گفتار محدّث نورى ] كلام شعرانى لعبد الوهّاب الشّعرانى استادنا المحدّث در نجم ثاقب « 2 » فرموده : مشهور ميان علماى خاصّه و عامّه ، بقاى حضرت عيسى در آسمان به حياتى است كه در زمين داشت و آن‌كه زنده به آسمان بالا رفت و شربت مرگ نچشيده و نخواهد چشيد تا آن‌كه آخر الزمان فرود آيد ، عقب مهدى - صلوات اللّه عليه - نماز كند و وزير او باشد . اخبار در اين باب بسيار است و ذكر آن‌ها مورث تطويل است ، انتهى . ظاهر اين كلام ، اين است كه حضرت عيسى به همان حالت بشريّتى كه در زمين

--> ( 1 ) . سورهء كهف ، آيه 110 . ( 2 ) . النجم الثاقب ، ج 2 ، ص 793 .