خدايا ! بر خاندان محمد پيامبرت فرج و گشايش ده و از آن‌ها و نيز از مؤمنين به سبب آن‌ها محنت‌ها و غم‌ها را بر طرف ساز ، خداوندا زمين را به وجود آن‌ها پر از عدل كن چنان‌كه از ظلم و جور پر شده است ، و آنچه به ايشان وعده فرموده‌اى تحقق بخش به درستى كه تو خلف وعده نمىكنى . و نيز مستحب است در اين روز از خداى تعالى بخواهى كه تو را از ياران آن حضرت - كه خداوند ظهور و فرجش را زودتر گرداند - قرار دهد ، كه در دعاى شريف طولانى در كتاب « اقبال » ياد شده ، و در آخر آن دعا آمده : « اللّهمّ إنّي أسألك بالحقّ الّذي جعلته عندهم ، و بالّذى فضّلتهم على العالمين جميعا أن تبارك لنا في يومنا هذا الّذي أكرمتنا فيه بالوفآء لعهدك الّذي عهدت إلينا و الميثاق الّذي و اثقتنا به من موالات أوليآئك و البرآئة من أعدآئك ، و تمنّ علينا بنعمتك و تجعله عندنا مستقرّا ثابتا و لا تسلبناه أبدا و لا تجعله عندنا مستودعا فإنّك قلت : فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ فاجعله مستقرّا ثابتا و ارزقنا نصر دينك مع وليّ هاد من أهل بيت نبيّك قآئما رشيدا هاديا مهديّا من الضّلالة إلى الهدى و اجعلنا تحت رايته و في زمرة شهدآء مقتولين في سبيلك و على نصرة دينك » خداوندا ! از تو مىخواهم به حقّى كه نزد آنان ( خاندان پيغمبر ) قرار داده‌اى و به آنچه بر تمام جهانيان برترىشان بخشيده‌اى ، اين‌كه اين روز را بر ما مبارك سازى ، اين روز كه ما را در آن ، به جهت وفاى به عهد كه با ما بسته‌اى و پيمانى كه از ما گرفته‌اى ، گراميمان داشته‌اى ، پيمان دوستى و پيروى اوليائت و بيزارى از دشمنانت ، [ و از تو مىخواهم ] كه با نعمتت بر ما منّت نهى و آن را نزد ما قرار يافتهء پايدار نمايى و هيچ‌گاه اين نعمت ( ولايت ) را از ما مگير و آن را نزد ما به‌طور امانت قرار مده ، كه تو فرموده‌اى : ( پس قرار يافته است و امانت سپرده شده ) پس آن را برقرار و پايدار كن ، و يارى دينت را در خدمت ولىّ هدايت‌كننده‌اى از خاندان پيغمبرت به ما روزى فرماى ، آن هنگام كه به ارشاد بپاخيزد و هدايتگر هدايت شده از گمراهى به سوى راه راست بوده باشد ، و ما را زير پرچم او و در شمار شهيدان راستينى كه در راه تو و به خاطر يارى دينت كشته شده باشند ، قرار بده . و نزديك به اين عبارت در دعاى ياد شده در « زاد المعاد » آمده ، و آنچه آورديم براى اهل بينش و هدايت خواهان بسنده است . 38 - مطلق اوقات شريفه و شبها و روزهاى متبركه و دليل بر اين است آنچه در « مزار بحار » به سند خود ، از فيض بن المختار از ششمين امام بر حق - كه درودهاى خداوند آمرزنده بر آن‌ها باد - ، آورده : دربارهء زيارت حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام از امام صادق عليه السّلام چنين سؤال شد : آيا زيارت را وقتى هست كه از وقت ديگر بهتر