33 - هنگام وارد شدن غم و اندوه چون از جمله آثار و نتايج دعا براى آن حضرت عليه السّلام آن است كه : او دربارهء دعاكننده دعا مىنمايد - چنان‌كه گذشت - پس دعاى آن جناب سبب زايل شدن و بر طرف گشتن غم و اندوه دعاكننده مىشود ، و به جهت آنچه در چند روايت پيش‌تر آورديم كه امام عليه السّلام در حزن و اندوه دوستانش اندوهگين مىشود ، و بىترديد در آن هنگام براى آن‌ها دعا مىكند - چنان‌كه در روايت نيز اشاره شده - ، پس شايسته است كه دوستانش به او تأسّى جويند و اقتدا نمايند و براى بر طرف شدن همّ و غمش دعا كنند ، به اضافهء اين‌كه گاهى همّ و غم آن جناب مايهء همّ دوستانش مىگردد - چنان‌كه در بعضى از روايات آمده - و در اين هنگام دعا براى او بيشتر تأكيد مىيابد . و مىتوان براى اين مطلب تأييد گرفت از فرمودهء آن حضرت عليه السّلام ، در توقيعى كه پيش‌تر آورديم : « و أكثروا الدّعآء بتعجيل الفرج فإنّ ذلك فرجكم » . بنابراين‌كه اسم اشاره ( ذلك ) به دعا برگردد ، يعنى : اين دعا سبب فرج و گشايش امر شما مىشود و موجب راحتى شما از هرگونه شدّت و غم مىگردد ان شاء اللّه تعالى . 34 - در سختىها و گرفتارىها شايسته است در مواقع سختى و گرفتارى براى تعجيل فرج آن حضرت بسيار دعا كرد ، به جهت چند وجه : اوّل : اين‌كه مايهء دعاى آن جناب مىشود - چنان‌كه گذشت - . دوم : اين‌كه سبب دعاى فرشتگان مىگردد ، زيرا كه آن‌ها دربارهء كسى كه در حقّ مؤمن غايب دعا كند دعا مىنمايند - چنان‌كه گذشت - و دعاى آن‌ها - ان شاء اللّه تعالى - به اجابت مىرسد . سوم : فرمودهء آن حضرت : « و بسيار دعا كنيد براى تعجيل فرج ، كه همان فرج شما است » بنابر آنچه در گذشته بيان داشتيم . چهارم : اين‌كه دعا براى آن حضرت گونه‌اى از توسّل به او است - كه درود خداوند بر او باد - و آن بزرگوار وسيلهء نجات از سختىها و بليّات مىباشد . 35 - پس از نماز تسبيح يعنى نماز جعفر بن ابى طالب عليهما السّلام ، به ويژه اگر آن را روز جمعه به جاى آورى ، و شاهد بر آن