خدايا ! روى به سوى تو كردم . . . خداوندا ! بر ولىّ خودت كه در انتظار امرت نشسته و مورد انتظار فرج و گشايش كار دوستانت مىباشد درود بفرست ، خدايا ! گسيختگى را به او رفو كن و پراكندگى را به او فراهم گردان و ستم را به او بميران و عدالت را به او به ظهور رسان و زمين را با عمر طولانىاش زينت ببخشاى و به يارىات تأييدش فرماى و او را به وسيله رعب [ هراس افتادن در دل دشمنانش ] نصرت ده ، و هر آن‌كه يارى كنندهء آن‌ها [ خاندان پيغمبر ] است تقويت كن و هركس خوارىشان خواهد خوارش گردان و هركه در پى جنگ با آنان شد هلاك فرماى و هر آن‌كه با ايشان خيانت نمايد نابود كن . . . . و نيز استحباب خواندن دعاى ندبه در آن روز ، بر اين مطلب دلالت دارد . همچنين از امام صادق عليه السّلام وارد شده كه : هيچ روز عيد فطر و اضحى ( قربان ) نيست مگر اين‌كه اندوهى براى امامان عليهم السّلام تجديد مىگردد ، چون‌كه حقّ خود را در دست غصب‌كنندگان مىبينند . « 1 » مىگويم : بنابراين شايسته است كه مؤمن براى ظهور مولايش الحاح و اصرار داشته باشد ، و او را در جهت بر طرف شدن اندوه امامان خود يارى نمايد . 17 - روز اضحى ( - قربان ) تمام آنچه در مورد روز عيد فطر گفتيم ، بر اين مطلب هم دلالت دارد . و امّا دعايى كه هنگام بيرون رفتن به سوى نماز عيد وارد شده ، آن‌است كه در كتاب « اقبال » به سند خود از ابو حمزه ثمالى از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام آورده كه فرمود : در جمعه و دو عيد ، هرگاه آماده بيرون رفتن براى نماز شوى دعا كن پس بگو : « اللّهم من تهيّأ في هذا اليوم أو تعبّأ أو أعدّ و استعدّ لوفادة إلى مخلوق رجآء رفده و جآئزته و نوافله فإليك يا سيّدى كانت وفادتى و تهيئتي و إعدادي و استعدادي رجآء رفدك و جوآئزك و نوافلك . اللّهمّ صلّ على محمّد عبدك و رسولك و خيرتك من خلقك و على أمير المؤمنين و وصيّ رسولك و صلّ يا ربّ على أئمّة المؤمنين الحسن و الحسين و عليّ و محمّد و جعفر و موسى و عليّ و محمّد و عليّ و الحسن و صاحب الزّمان . اللّهمّ افتح له فتحا يسيرا و انصره نصرا عزيزا . اللّهمّ أظهر به دينك و سنّة رسولك حتّى لا يستخفي بشيء من الحقّ مخافة أحد من الخلق . اللّهمّ إنّا نرغب إليك في دولة كريمة تعزّ بها الإسلام و أهله و تذلّ بها النّفاق و أهله ، و تجعلنا فيها من الدّعاة إلى طاعتك و القادة إلى سبيلك و ترزقنا بها كرامة الدّنيا و الآخرة . اللّهمّ ما أنكرنا من حقّ فعرّفناه و ما قصرنا عنه فبلّغناه . و تدعو اللّه تعالى له و على عدوّه و تسأل حاجتك و يكون آخر كلامك : اللّهمّ استجب لنا ، اللّهمّ اجعلنا ممّن تذكّر فيه فيذّكّر »

--> ( 1 ) . مضمون اين روايت در فروع كافى آمده و نيز در كتاب علل الشرايع ، شيخ صدوق / 389 از امام باقر عليه السّلام روايت شده است .