نروم كه اگر از آن بگذرم پرهايم بسوزد ؛ زيرا كه از حدود پروردگارم تجاوز كرده‌ام . پس خداوند مرا به‌طور ناگفتنى در نور فروبرد و تا آنجا كه خدا خواسته بود در ملكوتش منتهى شدم . آن‌گاه ندا رسيد : يا محمد ! گفتم : لبّيك ربّي و سعديك تباركت و تعاليت . باز ندا شدم : يا محمد ! تو بندهء من هستى و من پروردگار توأم ، مرا عبادت كن و بر من توكل نماى ؛ زيرا كه تو نور من در بندگانم و رسول من در مخلوقاتم و حجّت من در آفريدگانم مىباشى ، بهشتم را براى كسى كه از تو پيروى كند آفريدم و دوزخم را براى آن‌كس كه نافرمانيت نمايد قرار دادم ؛ و كرامت خود را براى اوصياى تو واجب نمودم و ثوابم را براى پيروان تو لازم ساختم . گفتم : پروردگارا اوصياى من كيانند ؟ پس ندا شدم كه : اى محمد ! اوصياى تو همان‌ها هستند كه بر ساق عرش نامشان نوشته شده است . اوّل آنان على بن ابى طالب و آخرين ايشان مهدى امّت من است . گفتم : پروردگارا آنان اوصياى پس از منند ؟ ندا رسيد : اى محمد ! آنان بعد از تو اوليا و احبّا و اصفيا و حجج من هستند و اوصيا و خلفاى تو و بهترين خلق بعد از تو مىباشند . قسم به عزّت و جلالم كه دينم را به وسيلهء ايشان ظاهر مىكنم و كلمه‌ام را به وجود آنان بلند مىنمايم و زمين را به آخرين ايشان از دشمنانم پاك مىكنم و مشارق و مغارب زمين را ملك او و بادها را در تصرّف و تسخير او قرار مىدهم ، و گردن‌هاى سخت را براى او رام مىگردانم و او را بر وسائل پيروزى مسلّط مىگردانم و با لشكريانم كمكش مىكنم و با فرشتگانم مددش مىرسانم تا دعوت مرا بلند و خلق مرا بر توحيد من جمع سازد . سپس ملك او را استمرار دهم و حكومتش را به دست تواناى خود دست‌به‌دست تا روز قيامت ادامه دهم . « و الحمد للّه ربّ العالمين و الصّلاة على نبيّنا و آله الطّيّبين الطّاهرين و سلّم تسليما » « 1 » دوم : حقّ بقا در دنيا بايد توجه داشته باشى كه اگر امام زمان - عجّل اللّه فرجه الشريف - نبود ، يك ساعت هم زنده نمىماندى و بلكه هيچ چيز در اين دنيا برقرار نمىبود ، دليل بر اين معنى روايتى است كه ثقة الاسلام كلينى در كافى به سند صحيحى از حسن بن على الوشّاء آورده است كه گفت : از حضرت ابو الحسن امام رضا عليه السّلام پرسيدم كه : آيا زمين به غير امام باقى مىماند ؟ فرمود : نه . گفتم :

--> ( 1 ) . كمال الدين : 1 / 254 .