سپس برخاست و رفت ، امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : اى ابو محمد ! در پى اين مرد برو ببين كجا مىرود . حسن بن على عليهما السلام رفت و برگشت و گفت : جز اين نبود كه پاى خود را از مسجد بيرون گذاشت و من ندانستم به كجاى زمين خدا رفت . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : ابو محمد او را مىشناسى ؟ امام حسن عليه السّلام گفت : خدا و رسولش و امير مؤمنان داناترند . فرمود : او خضر عليه السّلام بود . « 1 » 2 - روايتى است كه شيخ صدوق فقيه سديد ابو جعفر محمد بن على بن حسين بن موسى بن بابويه قمى در كتاب اكمال الدين و اتمام النعمة به سندى همچون صحيح بنابر بعضى وجوه به نقل از يونس بن عبد الرحمن آورده است كه گفت : به محضر امام هفتم موسى بن جعفر عليهما السلام مشرّف شدم و عرضه داشتم : يابن رسول اللّه ! آيا تو قائم به حقّ هستى ؟ فرمود : من نيز قائم به حقّ هستم ، ولى آن قائم كه زمين را از دشمنان خداى - عزّ و جلّ - پاك كند و آن را پر از عدالت نمايد همچنان‌كه از جوروستم پر شده باشد ، پنجمين فرزند من است كه غيبتى طولانى دارد ، زيرا كه بر جان خود مىترسد ، در اين مدت [ كه او از نظر غايب است ] عده‌اى از حقّ برگشته و عدّه‌اى ديگر ثابت‌قدم مىمانند ، سپس فرمود : خوشا به حال شيعيان ما كه در غيبت قائم ما به رشتهء ولايت ما چسبيده و به دوستى ما ثابت و استوار مانده و از دشمنان ما بيزار بوده باشند ، آنان از مايند و ما از آنان هستيم كه البته ما را به امامت پسنديده‌اند و ما هم ايشان را به شيعه بودن

--> ( 1 ) . در كتاب كمال الدين جواب سؤالات را چنين آورده است : امّا اينكه پرسيدى وقتى شخصى مىخوابد روحش كجا مىرود ؟ جوابش اين است كه روحش وابسته به باد و باد وابسته به هواست تا وقتى كه صاحبش براى بيدار شدن نجنبد . پس اگر خداوند اجازه دهد كه روح به صاحبش برگردد ، روح آن باد را مىكشد و باد هوا را ، پس روح بازمىگردد و در پيكر صاحبش استقرار مىيابد ، ولى اگر خداوند متعال اجازهء بازگشت روح را ندهد ، هوا باد را و باد روح را خواهد كشيد و خواهد برد تا روز محشر به صاحبش بازنگردد . و امّا راجع به ياد و فراموشى آن : دل هركس در محفظه‌اى است كه بر آن سرپوشى نهاده شده ، هرگاه در آن حال بر محمّد و آل محمّد صلوات فرستد آن سرپوش از آن محفظه برداشته خواهد شد و دل پرتو مىيابد و آنچه فراموش كرده بود به ياد مىآورد . ولى اگر بر محمد و آل او صلوات نفرستد يا از آن كم نهد ، سرپوش بر آن محفظه محكم شود دلش تار ، و آنچه در نظر داشت فراموش گردد . و امّا آنچه راجع به نوزاد پرسيدى كه مانند عموها يا دايىهاى خود مىشود ، بدان كه : هرگاه مرد در حال آرامش با همسر خود درآميزد نطفه در رحم واقع شده و فرزند مانند پدر و مادر برآيد ، ولى اگر درحالىكه آرامش ندارد و رگ‌ها آسوده نيست آميزش كند ، نطفه پريشان گرديده و مىلغزد ، پس اگر بر رگى افتد كه از عمو است مانند عمو برآيد ، و اگر بر رگى كه از دايى است واقع شود شباهت به دايى خواهد يافت . ( مترجم )