فحول . . . مادر او صبيّه مرحوم حاج ميرزا حسين نائب الصدر ( متوفى به سال 1326 ) بوده است . در جلد دوم مكيال خوابى نقل مىكند كه بر حسن حال پدربزرگش دلالت دارد . و پسر عمه‌اش سيد ميرزا اسد اللّه است كه قسمتى از مقدّمات را نزد او خوانده ، و دايى او سيد مير محمد صادق مدرس - از مجتهدين و مدرسين بزرگ اصفهان - كه مؤلف بعضى از نظريات تفسيرى خود را از او نقل مىكند ، بوده‌اند . اساتيد او مؤلف بزرگوار رحمه اللّه نزد عدّه‌اى از علما و اساتيد بزرگ شاگردى كرده و بعضى از آنها را با تجليل و احترام زياد ضمن تأليفات خود ياد كرده و از برخى از آنان اجازهء اجتهاد و روايت گرفته است . اينك چند تن از آنان را كه به دست آورده‌ايم در اين‌جا نام مىبريم : 1 . پدرش سيد عبد الرزاق موسوى 2 . پسر عمه‌اش سيد ميرزا اسد اللّه ، كه صرف و نحو را نزد او خوانده است . 3 . سيد محمود حسينى گلشادى اصفهانى كه كتاب مغنى و غير آن را نزد او خوانده و بعضى از نظريات ادبى او را در تأليفات خود نقل كرده است . 4 . سيد ابو القاسم دهكردى ، كه اجازهء اجتهاد و روايت از او گرفته است . 5 . شيخ عبد الكريم جزّى كه اجازهء روايت از او گرفته است . 6 . حاج آقا منير الدين بروجردى اصفهانى 7 . حاج ميرزا بديع درب امامى . 8 . آقا محمد كاشانى [ معروف به آخوند كاشى ] وى به دوست بزرگوار ما استاد محقق مرحوم معلّم حبيب‌آبادى در دو كتابش « وظيفة الأنام » و « نور الأبصار » اجازهء حديث داده و ما توسط اين دوستمان از ايشان روايت مىكنيم . از ولادت تا وفات مؤلف معظّم - كه رضوان الهى بر او باد - به سال 1301 هجرى در اصفهان « 1 » متولد شد و در سال 1348 همان‌جا وفات يافت . يعنى چهل و هفت سال در اين دنيا زندگى كرد و از سنين جوانى قدم به مرحلهء پيرى ننهاد . باوجوداين آثار ارزندهء علمى او در حدّ كمال و پختگى و ژرف‌نگرى و ريشه‌دار است . و اين به خاطر خلوص نيت و پاكى قصد و نظر در تحصيل علم و پيمودن مراحل تعليم مىباشد كه در عمل ،

--> ( 1 ) . شيخ آقا بزرگ تهرانى در كتاب نقباء البشر ( 1 / 258 ) ولادت ايشان را شب جمعه پنجم جمادى الاولى سال 1301 نوشته است . ولى ظاهرا جمعه با اين تاريخ مطابقت ندارد و براى روشن شدن مطلب بايد به تقويم آن سال رجوع كرد .