بيست و دوم : نيز روايت كرده از على بن الحكم - رضى اللّه عنه - از سيف بن عميره از علقمة بن محمّد حضرمى از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود : « ائمّه دوازده‌اند . » گفتم : اى فرزند رسول خدا ! پس نام‌هاى ايشان را براى من ذكر كن كه پدر و مادرم فداى تو باد ! فرمود : « از گذشتگان ، على بن ابى طالب و حسن و حسين و على بن الحسين و محمّد بن على - صلوات اللّه عليهم اجمعين - و بعد از او ، من . » گفتم : بعد از تو اى فرزند رسول خدا ! فرمود : « من وصيّت كردم به فرزندم موسى و او امام است بعد از من . » گفتم : كيست امام بعد از موسى ؟ فرمود : « پسرش على كه او را رضا گويند و دفن مىشود در زمين غربت از خراسان . بعد از او ، پسر او محمّد ؛ پس از او ، پسر او على و بعد از او ، پسر او حسن و بعد از او ، پسر او مهدى - صلوات اللّه عليهم - و او چون خروج نمايد ، جمع شوند نزد او سى صد و سيزده تن به عدد مردان بدر و چون زمان خروجش رسد ، او را شمشيرى است در غلاف ، از غلاف بيرون آيد . پس ندا كند او را كه اى ولىّ خدا ! برخيز و بكش دشمنان خدا را ! » « 1 » بيست و سوم : نيز روايت كرده از سهل بن زياد آدمى از عبد العظيم بن عبد اللّه حسنى كه گفت : داخل شدم بر سيّد خود ، على بن محمّد يعنى امام على نقى عليه السّلام . چون نظر حضرت بر من افتاد ، فرمود : « مرحبا به تو اى ابو القاسم ! حقّا كه تو دوست مايى ! » گفتم : يا بن رسول اللّه ! اراده دارم كه به تو عرض كنم معالم دين خود را ، اگر مرضى و پسنديدهء تو باشد بر آن ثابت باشم تا آن كه ملاقات كنم به خداى خود . آن حضرت فرمود : « بيار آن چه دارى يا ابا القاسم ! » گفتم : مىگويم خداى تبارك و تعالى يكى است و او را مثل و مانند نيست و خارج از دو حدّ است كه آن حدّ ابطال است و ديگرى حدّ تشبيه و او سبحانه تعالى جسم نيست و صورت نيست و عرض نيست و جوهر نيست ، بلكه او جلّ جلاله ، جسم دهندهء جسم‌ها و

--> ( 1 ) . ر . ك : كفاية المهتدى [ گزيده ] ، ص 119 ، حديث بيست و سوم .