گردانيد بر پيغمبر خود اين آيه را : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ « 1 » گفتم : يا رسول اللّه ! مىشناسيم ما خدا و رسول او را ، پس كيستند اصحاب امر كه خداى تعالى اطاعت ايشان را قرين ساخته است به طاعت تو ؟ پس گفت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « ايشان خلفاى منند بعد از من ؛ اول ايشان على بن ابى طالب است ، آنگاه حسن ، آنگاه حسين ، آنگاه على بن الحسين ، آنگاه محمّد بن على ، معروف به باقر و زود است كه درك مىكنى او را ، اى جابر ! هرگاه ملاقات كردى او را ، از من سلام برسان . آنگاه صادق جعفر بن محمّد ، آنگاه موسى بن جعفر ، آنگاه على بن موسى الرضا ، آنگاه محمّد بن على و آنگاه على بن محمّد ، آنگاه حسن بن على ، آنگاه حجّة اللّه در زمين او و بقيّة اللّه در ميان بندگانش ، محمّد بن حسن بن على عليهم السّلام . اين كسى است كه فتح مىكند خداوند عزّ و جلّ بر دست او مشارق زمين و مغارب آن را و اين كسى است كه غيبت مىكند از شيعه و اولياى خود ، غيبتى كه ثابت نمىماند در آن در قول به امامت او ، مگر آن كه آزموده خداى تعالى دل او را براى ايمان . » جابر مىگويد ، گفتم : يا رسول اللّه ! آيا در غيبت امام ، شيعه انتفاع يابند ؟ فرمود : « آرى ، قسم به آن كه مبعوث فرموده مرا به پيغمبرى كه ايشان استضائه كنند به نور او و منتفع شوند به ولايت او ، مثل انتفاع مردم به آفتاب هر چند كه ابر او را بالا گيرد . اى جابر ! اين از اسرار مكنونهء الهى است . پس پنهان دار آن را ، مگر از كسى كه اهل آن باشد . » [ نقل محمد پارسا از حكيمه خاتون ] بيست و چهارم : حافظ بخارى حنفى ، محمّد بن محمّد معروف به خواجه پارسا در

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيه 59 .