اين مبحث در بيان اين كه جميع علامات قيامت كه خبر داده به آن شارع ، حقّ است و لا بدّ است كه واقع شود همهء آنها پيش از برخاستن قيامت ؛ و اين مثل خروج مهدى عليه السّلام ، آنگاه دجال ، آنگاه عيسى و خروج دابّه و طلوع آفتاب [ از مغرب ] و برخاسته شدن قرآن و بازشدن سدّ يأجوج و مأجوج . تا اين كه اگر نماند از دنيا مگر يك روز ، هرآينه واقع مىشود همهء اين‌ها . شيخ تقى الدّين بن ابى المنصور در عقيدهء خود گفته : همهء اين‌ها واقع مىشود در مئهء « 1 » اخيره از روزى كه وعده كرده به آن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امّت خود را به قول خود كه : « اگر امّت من صالح شد ، پس براى ايشان روزى است و اگر فاسد شد براى ايشان نصف روز است » ؛ يعنى از ايّام پروردگار كه اشاره شده به آن ، در قول خداوند عزّ و جلّ : وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ . بعضى از عارفين گفته : اول هزار ، محسوب مىشود از وفات على بن ابى طالب عليه السّلام آخر خلفا ؛ زيرا كه اين مدّت از جملهء ايام نبوّت رسول خدا است صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . پس خداى تعالى هموار و آرام نمود به سبب خلفاى اربعه بلاد را و مراد او از هزار ، ان شاء اللّه تعالى قوّت سلطان شريعت است تا تمام شدن هزار ، آنگاه شروع مىكند در اضمحلال . تا اين كه مىگردد دين ، غريب ؛ چنان چه در ابتدا بود و مىباشد اول اضمحلال از گذشتن سى سال از قرن يازدهم و در آن وقت مترقّب است خروج مهدى عليه السّلام را و او از فرزندان امام حسن عسكرى عليه السّلام است و مولد او شب نيمهء شعبان ، سنهء دويست و پنجاه و پنج و او باقى است تا آن كه مجتمع شود با عيسى بن مريم عليه السّلام . پس مىباشد عمر او تا اين وقت كه سنهء نه صد و پنجاه و هشت است ، هفت صد و شش سال . چنين خبر داد مرا شيخ حسن عراقى ، كه مدفون است بالاى تپهء ريش كه مشرف بود بر بركهء رطلى در مصر محروسه ، از امام مهدى عليه السّلام زمانى كه مجتمع شد با او و موافقت كرده او را بر اين دعوى ، سيّد من ، على خواص . ما قصّهء ملاقات شيخ حسن عراقى را با آن جناب نقل كرديم از كتاب لواقح الانوار

--> ( 1 ) . مائة : سده ، صد سال .