احمد بن عبد القادر عجيلى شافعى در ذخيرة المآل در مسألهء خنثى گفته كه اين مسأله واقع شد در زمان ما ، در بلاد حيره ، بنا بر آن چه خبر داد مرا سيّد من ، علّامه نور بن خلف حيرتى و ذكر نمود براى من كه خنثى به آن وصف مرد ، با دو فرزند كه يكى از شكمش بود و ديگرى از پشتش و تركهء بسيارى گذاشت و علما از اين جهت متحيّر شدند در ميراث و احكام ايشان مختلف شد تا اين كه گفته كه او بيرون رفت براى آن كه سؤال كند از علماى مغرب ، خصوصا از علماى حرمين و بعد از اتّفاق در حكم او ، به دو سال يافتم حكم امير المؤمنين عليه السّلام را در كتاب فصول المهمه در فضل ائمّه عليهم السّلام ، تصنيف شيخ امام على بن محمّد ، شهير به ابن صباغ از علماى مالكيّه . شيخ ، در اصطلاح محدّثين ايشان ، استاد كامل را مىگويند و عبد اللّه بن محمّد مطيرى مدنى شافعى مذهب اشعرى اعتقاد نقش‌بندى طريقت ، در خطبهء كتاب رياض الزاهره في فضل آل بيت النبى و عترته الطاهره عليهم السّلام گفته : جمع كردم در اين كتاب ، آن چه مطّلع شدم بر آن از آن چه وارد شده در اين شأن و اعتنا نموده به نقل آن علماى عاملين اعيان و بيشتر آن از فصول المهمّه است از ابن صباغ مالكى و از جوهر شفاف خطيب . . . » الخ . از كتاب مذكور ، علماى ايشان نقل مىكنند و بر او اعتماد دارند ، مثل نور الدين على بن عبد اللّه سمهودى در جواهر العقدين و برهان الدين على بن ابراهيم حلبى شافعى در انسان العيون في سيرة الامين المأمون معروف به سيرهء حلبيّه و عبد الرحمن بن عبد السّلام صفورى در نزهة المجالس و صاحب تفسير شاهى و فاضل رشيد و جمله‌اى از علماى هند كه آيت اللّه ، وحيد عصره ، جناب مولوى مير حامد حسين معاصر - دام تأييده - در مجلّد ششم عبقات الانوار عين عبارات ايشان را نقل فرموده و به جهت خوف تطويل به اين مقدار مذكور در اينجا قناعت كرديم . در مجلّد اول استقصاء الافحام نقل فرموده از كتاب ضوء لامع فى احوال القرن التاسع تصنيف شمس الدين محمّد بن عبد الرحمن سخاوى مصرى ، تلميذ رشيد بن حجر عسقلانى ، صاحب فتح البارى در شرح بخارى كه او در ترجمهء صاحب فصول المهمّه