شير امّ الفضل زوجهء عباس را خورده بود ، پس رواست گفتن اين كه مهدى عليه السّلام از فرزندان اوست . اگر حمل مىكردند اين اخبار را بر جعل و وضع ، براى خرسندى خلفاى بنى عباس ، چنان چه رسم بود در آن زمان ، بهتر بود از اين توجيه ركيك كه از كثرت برودت ، صواعق ابن حجر را خاموش كرد . دوم : آن كه از اولاد امير المؤمنين عليه السّلام است و همان پسر او ، محمّد بن الحنفيه است اين مذهب كيسانيّه است ، چنان چه شيخ جليل ، ابو محمّد بن موسى نوبختى ، خواهرزادهء ابى سهل نوبختى كه از علماى اهل غيبت صغرى است ، در كتاب فرق و مقالات « 1 » فرموده : « بعد از شهادت حضرت سيّد الشهدا عليه السّلام فرقه‌اى قايل شدند به اين كه محمّد بن الحنفيه امام هادى مهدى است و او است وصىّ على ابن ابى طالب عليه السّلام . نيست براى احدى از اهل بيت او كه او را مخالفت كند و بيرون رود از امامتش و شمشير بكشد مگر به اذن او و بيرون نرفت حسين عليه السّلام براى قتال يزيد ، مگر به اذن او ، و اگر بيرون رفته بود بىاذن او ، هلاك و گمراه بود . اين كه هر كه مخالفت كند محمّد را كافر و مشرك است و اين كه محمّد ، والى نمود مختار را بر عراقين ، بصره و كوفه بعد از كشته شدن حسين عليه السّلام و امر نمود او را به طلب خون حسين عليه السّلام و كشتن قاتل او و جستجوى ايشان در هر جا كه باشند و ناميد او را كيسان به جهت زيركى او و چون شناخته شد از خروج و مذهب او ناميده شد مختاريّه و خوانده شد كيسانيّه . چون محمّد بن الحنفيه ، وفات كرد در مدينه در محرّم سنهء هشتاد و يك ، اصحاب او سه فرقه شدند :

--> ( 1 ) . فرق الشيعة ، ص 26 - 29 .