او نيز از حضرت كاظم عليه السّلام ، روايت كرده در تفسير آيهء مذكوره كه : « آن نازل شده در حقّ قائم عليه السّلام ، چون بيرون آورد يهود و نصارا و صابئين و زنادقه و كفّار را در مشرق زمين و مغرب آن . پس عرضه دارد بر ايشان اسلام را . پس هر كه به رغبت اسلام آورد ، امر فرمايد او را به نماز و زكات و آن چه مسلم را به آن امر كنند و واجب است براى خداوند بر او و هر كه اسلام نياورد ، گردنش را بزند تا اين كه نماند در مشرق‌ها و مغرب‌ها احدى مگر موحّد . » راوى گفت : فداى تو شوم ! خلق بيشتر از اين‌هاست . فرمود : « به درستى كه خداى تعالى چون اراده فرمايد امرى را ، زياد را كم و كم را زياد مىكند . » « 1 » يوسف بن يحيى السلمى در باب نهم از كتاب عقد الدّرر ، اخبار بسيارى در كيفيّت فتوحات آن حضرت و گرفتن قسطنطنيه و روم و بنى الاصغر و چين و كابل و جزاير و غير آنها ذكر كرده كه مقام ذكر آن نيست . سى و پنجم : پر شدن تمام روى زمين از عدل و داد چنان چه در كمتر خبرى ، الهى يا نبوى ، خاصّى يا عامّى ، ذكرى از حضرت مهدى عليه السّلام شده كه اين بشارت و اين منقبت براى آن جناب مذكور نباشد در آن . در عيون « 2 » مروى است از جناب رضا عليه السّلام كه فرمود : « چون آن حضرت خروج كند ، روشن شود زمين به نور پروردگار خود و گذاشته شود ميزان عدل ميان مردم ، پس ظلم نمىكند احدى ، احدى را . » در كمال الدين « 3 » مروى است از جناب صادق عليه السّلام كه فرمود در تفسير آيهء شريفهء سِيرُوا

--> ( 1 ) . تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 184 . ( 2 ) . حديث مذكور در « عيون اخبار الرضا » يافت نشد ؛ ر . ك : كمال الدين و تمام النعمة ، ص 372 ؛ بحار الانوار ، ج 52 ، ص 322 ؛ تفسير نور الثقلين ، ج 4 ، ص 47 . ( 3 ) . حديث مذكور در « كمال الدين » يافت نشد ؛ ر . ك : علل الشرايع ، ج 1 ، ص 91 ؛ تفسير نور الثقلين ، ج 1 ، ص 368 و ج 4 ، ص 333 ؛ تفسير الصافى ، ج 4 ، ص 128 ؛ بحار الانوار ، ج 2 ، ص 294 و ج 52 ، ص 314 .