گذرانده‌تر « 1 » از نيزه . پايمال مىكند دشمن ما را با پاى خود و مىزند او را به كف خود و اين در وقت نزول رحمت خداوند و فرج اوست بر بندگان . » بيست و نهم : استغناى خلق به نور آن جناب عليه السّلام از نور آفتاب و ماه چنان چه على بن ابراهيم در تفسير خود روايت كرده از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود در تفسير آيهء شريفهء وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها . « 2 » : « مربّى زمين ، امام زمين است . » راوى عرض كرد : پس هرگاه خروج نمود ، چه خواهد شد ؟ فرمود : « مستغنى مىشوند مردم از روشنايى خورشيد و نور ماه و اكتفا مىكنند به نور امام عليه السّلام . » « 3 » در ارشاد شيخ مفيد « 4 » و غيبت شيخ طوسى « 5 » مروى است از آن جناب كه فرمود : « هرگاه برخاست قائم ما عليه السّلام ، روشن شود زمين به نور ربّ زمين و مستغنى شوند مردم از روشنايى آفتاب و تاريكى برود . » صدوق اين مضمون را در كمال الدين « 6 » از جناب رضا عليه السّلام روايت كرده ، و نيز فرمود : « براى آن حضرت ، ظلّى نيست . » شيخ خزّاز در كفاية الاثر « 7 » روايت كرده از آن جناب ، كه فرمود در ذكر آن حضرت : « اوست صاحب غيبت پيش از خروجش . پس چون خروج كرد ، روشن مىشود زمين به نور او . »

--> ( 1 ) . اصل حديث : « امضى » آمده است كه مرحوم مؤلّف چنين ترجمه كرده است . ( 2 ) . سورهء زمر ، آيهء 79 . ( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 253 . ( 4 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 381 . ( 5 ) . الغيبة ، ص 467 . ( 6 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 372 . ( 7 ) . كفاية الاثر ، ص 275 .