بردارم نيش هر صاحب نيشى از هوام و غير آنها را و ببرم زهر حيوانى كه مىگزد و نازل كنم بركات را از آسمان و زمين و بدرخشد زمين ، از نيكويى نبات خود و بيرون دهد همهء ثمرهاى خود را و انواع طيب خود را و بيندازم رأفت و مهربانى را در ميان ايشان ، پس با يكديگر مواسات كنند و بالسويّه قسمت نمايند . پس بىنياز شود فقير و برترى نكند بعضى بر بعضى و رحم كند كبير ، صغير را و احترام نمايد صغير ، كبير را و به حقّ ، متديّن شوند و به او انصاف دهند و حكم كنند . ايشان‌اند اولياى من ؛ برگزيدم براى ايشان پيغمبرى مصطفى و امينى مرتضى را ؛ پس گرداندم او را براى ايشان پيغمبر و رسول و آنها را گرداندم براى او ، اوليا و انصار . اين‌ها بهترين امّتى هستند كه اختيار نمودم براى نبىّ مصطفاى خود و امين مرتضاى خود ؛ اين وقتى است كه حجب نمودم آن را در علم غيب خود و لا بد است كه او واقع شود و هلاك نمايم تو را در آن روز ، با سواران و پيادگانت و تمام لشكريانت . پس برو كه تو از مهلت‌دادگانى تا روز وقت معلوم . » و آثار مذكوره در اين اثر شريف ، تا كنون ظاهر نشده و مطابق اخبار خاصّه و عامّه از خصايص ايّام مهدى عليه السّلام است . در انوار المضيئه « 1 » از سيّد على بن عبد الحميد روايت است از امام صادق عليه السّلام كه فرمود در آيهء شريفهء فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ . إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ * « 2 » كه وقت معلوم ، روز برخاستن قائم عليه السّلام است ؛ پس چون خداوند او را مبعوث كند ، در مسجد كوفه است كه ابليس مىآيد تا اين كه بر زانوها مىافتد و مىگويد : « يا ويلاه از اين روز ! پس مىگيرد موى پيشانى او را و گردنش را مىزند ، پس اين است روز معلوم . » در تفسير على بن ابراهيم ، « 3 » مروى است از آن جناب كه فرمود در تفسير

--> ( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 52 ، ص 376 - 377 . ( 2 ) . سورهء حجر ، آيهء 38 و 37 و سورهء زمر ، آيهء 80 و 81 . ( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 346 .