اصحاب آن جناب خواهند بود و حكّام مىشوند در بلاد . نيز در ارشاد « 1 » روايت شده از امام صادق عليه السّلام كه فرمود : « چون نزديك شود خروج آن حضرت ، باران ببارد بر مردم در جمادى الآخر و ده روز از رجب بارانى كه خلايق ، مانند آن نديده‌اند ؛ پس مىروياند به آن ، خداوند گوشت مؤمنين را و بدن‌هايشان در قبورشان و گويا من نظر مىكنم به سوى ايشان كه رو آورند از قبل جهينه ، مىافشانند خاك را از موهاى خود . » در غيبت شيخ فضل بن شاذان روايت شده از امام رضا عليه السّلام كه فرمود : « در شب بيست و سوم ماه رمضان ، به اسم حضرت قائم عليه السّلام ندا كنند و قيام نمايد در روز عاشورا . باقى نماند خفته‌اى الّا آن كه برخيزد و بايستد و ايستاده‌اى نباشد مگر آن كه بنشيند و نشسته‌اى نباشد مگر آن كه برخيزد بر دو پاى خود ، از آن آواز و آن آواز جبرئيل خواهد بود و خواهند گفت [ به مؤمن ] در قبرش كه به تحقيق ظهور كرد صاحبت ! پس اگر مىخواهى به او ملحق شوى ، ملحق شو و اگر مىخواهى مقيم باشى ، بر جاى خود ساكن باش . » « 2 » روايت شده از آن جناب كه فرمود : « چون قائم عليه السّلام ظهور كرد و داخل كوفه شد ، مبعوث مىكند خداوند ، از ظهر كوفه يعنى وادى السلام ، هفتاد هزار صديق را كه مىشوند از اصحاب و انصار او . . . » « 3 » الخ . در بحار « 4 » نقل كرده از سرور اهل الايمان بهاء الدين سيّد على بن عبد الحميد كه روايت كرده از امير المؤمنين عليه السّلام در خبر طولانى كه در آخر آن فرمود : « مبعوث مىفرمايد خداوند ، فتيه را از كهف ايشان با سگ ايشان . » از آنها مروى است كه او را تمليخا مىگويند و ديگرى مكسكمينا و اين دو تن شاهداند براى قائم عليه السّلام »

--> ( 1 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 381 . ( 2 ) . ر . ك : كفاية المهتدى [ گزيده ] ، ذيل حديث سى و نهم ، ص 288 . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 390 . ( 4 ) . همان ، ص 275 .