در آنجا « 1 » و كافى « 2 » مروى است كه فرمود : « بيرون مىرود صاحب اين امر ، از مدينه به سوى مكّه با ميراث رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . » راوى پرسيد : ميراث رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چيست ؟ فرمود : « شمشير رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و زره او و عمّامهء آن جناب و عصاى او و اسلحهء آن حضرت و زين او . » صد و هفتاد و هشتم : هادى در تاريخ جهضمى در باب القاب ائمّه عليهم السّلام گفته : لقب قائم عليه السّلام ، هادى و مهدى است . در اخبار و ادعيه و زيارات ، به اين لقب ، مكرّر مذكور است و خداى تعالى كسى را هادى براى كافّهء عالميان نكند و به سوى ايشان نفرستد ، بلكه وعده ندهد كه كارش را به انتها رساند ، مگر بعد از آن كه خود به حقيقت هدايت يافته و جميع راه‌هاى به سوى حقّ و حقيقت براى او مفتوح شده و به مقاصد رسيده و مستعد هدايت كردن شده . پس آن را كه خداى تعالى او را هادى قرار داده و به اين لقب ، او را سرافراز فرموده ، بايد مهدى باشد و جنابش مهدى ناميده نشود مگر داراى آن مقام از هدايت شود كه تواند از جانب حضرت مقدّسش ، در مقام هدايت خلق بر آيد و هر كس را به راهى كه داند و تواند به مقصد خويش ، حسب استعدادش رساند و به اين ملاحظه ، جايز است تفسير هر يك به ديگرى ، چنان چه در لقب مهدى گذشت . از جانب امام صادق عليه السّلام پرسيدند از معنى مهدى ، فرمود : « آن كه هدايت نمايد مردم را . . . الخ » يعنى آن مهدى كه خداى تعالى او را مهدى ناميده ، آن كسى است كه مقام هدايت يافتنش به جايى رسيده كه تواند از جانب اقدسش در مقام هدايت كردن بر آيد و نظير اشكال تفسير مهدى به هادى ، اشكالى است كه در لقب مبارك امير المؤمنين عليه السّلام رسيده .

--> ( 1 ) . الغيبة ، ص 270 . ( 2 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 224 .