صد و شصت و هفتم : نفس در هدايه « 1 » آن را از القاب شمرده . صد و شصت و هشتم : نور آل محمّد عليهم السّلام چنان چه در خبرى است كه بيايد در باب دهم ان شاء اللّه از جناب صادق عليه السّلام و در ذخيره از اسامى آن جناب شمرده كه در قرآن مذكور است . در چند خبر كه بعضى گذشت و بعضى خواهد آمد ، مذكور است در آيهء شريفهء وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ « 2 » يعنى به ولايت قائم عليه السّلام و به ظهور آن جناب و در آيهء شريفهء وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها « 3 » كه مراد ، روشن شدن زمين است به نور آن جناب و در يكى از زيارات جامعه است در اوصاف آن حضرت : « نور الانوار الّذى تشرق به الارض عمّا قليل . » در غاية المرام « 4 » و غيره مروى است از جابر ابن عبد اللّه انصارى كه گفت : داخل شدم در مسجد كوفه در حالتى كه امير المؤمنين عليه السّلام با انگشتان مبارك مىنوشت و تبسّم مىفرمود . پس گفتم : يا امير المؤمنين ! چه تو را به خنده آورده ؟ فرمود : « عجب دارم از آن كه مىخواند اين آيه را و نمىشناسد آن را بىحقّ معرفت . » گفتم به آن جناب : كدام آيه است يا امير المؤمنين ؟ ! فرمود : اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ تا آخر مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ « 5 » مشكاة محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است . فيها مصباح ، منم مصباح .

--> ( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 . ( 2 ) . سورهء صف ، آيهء 8 . ( 3 ) . سورهء زمر ، آيهء 69 . ( 4 ) . غاية المرام ، ج 3 ، ص 264 . ( 5 ) . سورهء نور ، آيهء 35 .