صد و بيست و ششم : كوكما در ذخيره مذكور است كه اين نام آن جناب است در كتاب نجتا . « 1 » صد و بيست و هفتم : كارّ « 2 » در آن دو كتاب از القاب شمرده شده و آن به معنى رجوع‌كننده و بازگرديده و بازگرداننده است و ظاهر است كه آن حضرت از عالم غيب و استتار و مجانبت مساكن اشرار بر مىگردد و جمعى از مردگان را بر مىگرداند . چنان چه شيخ مفيد در ارشاد « 3 » و ديگران « 4 » روايت كردند از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود : « خروج مىكند با قائم عليه السّلام از ظهر كوفه ، بيست و هفت نفر ، پانزده نفر از قوم موسى عليه السّلام كه به حق هدايت مىكردند و به عدل و انصاف حكم مىنمودند و هفت نفر از اهل كهف و يوشع بن نون و سلمان فارسى - رضى اللّه عنه - و ابو دجانهء انصارى و مقداد و مالك اشتر ، پس در پيش رويش ، از انصار او مىشوند و حكّام در بلاد . » يا مراد رجوع بعد از مردن ذكرش يا موتش به اعتقاد جهّال ، چنان چه در لقب قائم عليه السّلام گذشت . صد و بيست و هشتم : لواى اعظم در هدايه « 5 » از القاب شمرده شده . صد و بيست و نهم : لنديطارا در ذخيره و تذكره « 6 » مذكور است كه اسم آن جناب است در كتاب هزار نامهء هند .

--> ( 1 ) . ر . ك : تذكرة الائمه ، ص 184 . ( 2 ) . ر . ك : لسان العرب ، ج 4 ، صص 217 - 216 . ( 3 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 386 . ( 4 ) . بحار الانوار ، ج 53 ، صص 90 - 91 ؛ تفسير نور الثقلين ، ج 3 ، ص 252 . ( 5 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 . ( 6 ) . تذكرة الائمّه ، ص 184 .