امّا قيذوا : او ثانى اوصياست و اول عترت اصفيا . امّا دبيرا : او دوم عترت و سيّد الشهدا است . امّا مفسورا : پس او سيّد كسانى است كه عبادت كردند خداى را از بندگانش . امّا مسموعاه « 1 » : پس او وارث علم اولين و آخرين است . امّا مشيوا : پس او بهترين محبوسان در زندان ظالمين است . امّا هذار : پس او مقهور و دورشدهء از وطن ممنوع است . امّا يثيموا « 2 » : پس كوتاه عمرى است كه آثارش طولانى است . امّا بطور : پس چهارم اسم او است ، يعنى على عليه السّلام . امّا نوقس : پس او هم نام عمّ خود است . امّا قيذموا : پس او مفقود از پدر و مادر خويش است كه غايب است به امر خداوند و برپا مىدارد حكم او را . » شيخ نعمانى « 3 » در غيبت خود فرموده : قرائت كرد بر من عبد الحكيم بن حسن سمرى رحمه اللّه چيزى را كه املا نموده بود او را مردى از يهود ، در ارجان - كه او را حسن بن سليمان مىگفتند ، از علماى يهود بود در آنجا - از اسماء ائمّه عليهم السّلام در زبان عبرانى و عدد ايشان و من به لفظ او بيان مىكنم : و بود در آن چه خواندم آن را كه خداوند مبعوث مىفرمايد پيغمبرى را از فرزندان اسماعيل عليه السّلام و اسم اسماعيل در تورات ، اشموعيل است و اسم آن پيغمبر ، ميمىماد است ، يعنى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و او بزرگ خواهد شد و از آل او ، دوازده نفر ائمّه و بزرگانند كه اقتدا كرده مىشود به ايشان و نام‌هاى ايشان تقوبيث . . . . » تا آخر آن چه گذشت . از او سؤال كردند : اين اسامى در كدام سوره است ؟ گفت : در مسدّ سليمان ؛ يعنى در قصّهء او .

--> ( 1 ) . گويا در شرح اسامى « دوموه » از مؤلّف حذف شده امّا در متن حديث موجود است . ( 2 ) . خ ل : ثيموا . ( 3 ) . الغيبة ، صص 108 - 109 .